220 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL I. 



Misschien nog een weinig aan de vleugelbasis, maar dit is bij ietwat af- 

 gevlogen exemplaren moeiehjk te zien. De grootte is 75 mm. Op de bo- 

 venzijde der voorvleugels zijn slechts twee duidelijke zeer kleine witte 

 vlekjes nabij de cel. Verdere marginaal- of submarginaal vlekken zijn 

 niet voorhanden. Op de onderzijde zijn drie circumcellulairvlekken aan- 

 wezig en een vlek in de cel nabij de apex. Op de achter vleugels zijn 

 deze vlekken zeer gereduceerd. Het is niet onwaarschijnlijk, dat op de 

 Riouw-Lingga-eilanden een afzonderlijk ras van camaralzaman voorkomt. 

 Boven beschreven voorwerp komt zeer nabij een ander exemplaar, 

 dat heet op Java gevangen te zijn, maar dat ik beslist voor lorzae van 

 Borneo houd. Op den voorvleugel zijn drie vrij groote subapikaalvlekken. 

 Lorzae zal dan ook wel tot camaralzaman behooren, niettegenstaande de 

 kleinheid. 



E. deheeri Doh. 



In tegenstelling met de rassen van Soembawa, Alor en Flores komt 

 op Wetter een ras voor, dat juist sterk gevlekt is. De vlekken zijn ech- 

 ter zeer verschillend van grootte. Eén exemplaar heeft twee groote witte 

 mediaanvlekken ; een ander heeft twee duidelijke circumcellulairvlek- 

 ken op de voorvleugels, terwijl bij een derde voorwerp deze vlekjes ge- 

 reduceerd zijn. De submarginale vlekken der voorvleugels zijn steeds wat 

 blauw gekleurd. Op de onderzijde zijn alle cel- en circumcellulair-vlekken 

 goed ontwikkeld, terwijl de submarginale vlekken-serie op de achtervleu- 

 gels nu eens geheel kompleet en dan weer onvoltallig is. Alle voorwer- 

 pen zijn zeer donker met eenigzins blauwen weerschijn op de bovenzijde 

 der voorvleugels. Ik rangschikte genoemde voorwerpen onder den naam 

 „emmena". 



E. batesi Feld. 



Wanneer de opgave van vindplaats juist is, en dit laat bij de door 

 Ludeking verzamelde voorwerpen wel wat te wenschen over, dan blijkt 

 daaruit, dat batesi ook op Ceram voorkomt. Het eenige onderscheid 

 tusschen het voorwerp van Ceram en die van Holl. Nw-Guinea is, dat 

 de drie circumcellulairvlekken en de cel vlek op de onderzijde der voor- 

 vleugels grooter zijn. Verder komt alles overeen. 



Voorts bezit het museum een paartje dezer soort van Mekeo (Z. O. 

 Br. Nw-Guinea). De meer afgeronde vleugelvorm valt onmiddellijk op. 

 Bovendien zijn de vleugels bij beide sexen meer uitgebreid glanzend 

 violetbruin gekleurd. De lichter bruine vleugelranden zijn dientengevolge 

 smaller. De kleur der onderzijde is eveneens donkerder dan bij publilia 



