's RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 221 



Fruhst. Op de voorvleugels blijft de teekening dezelfde als bij het ras 

 van Duitsch Nw-Guinea, terwijl de vlekjes rond en in de cel der achter- 

 vleugels tot verdwijnens toe gereduceerd zijn. 



Voor zoover mij bekend is, werd dit ras nog niet nader aangeduid 

 en stel ik den naam „rotunda' voor. 



E. alecto Butl. 



Op Nw-Guinea komen verschillende vormen van alecto voor. De klei- 

 nere vorm barea Fruhst. is door vele tusschenvormen verbonden met een 

 grooten op nox gelijkenden vorm. De laatstgenoemde heeft echter steeds 

 zes tot zeven submarginaal vlekken op de voorvleugels. De vrouwelijke 

 voorwerpen zijn alle van elkaar afwijkend. Op dit verschijnsel van de 

 vlinderfauna van Holl. Nw-Guinea heb ik reeds eerder gewezen. 



E. haworthi Luc. 



Het schijnt mij wel waarschijnlijk toe, dat op Sumatra een vorm 

 voorkomt, gelijkende op de haworthi van Java. Het museum bezit een 

 mannelijk voorwerp van Sumatra afkomstig, dat volgens de beschrijving 

 inconspicua Moore moet heeten. Het voornaamste criterium is wel de 

 korte, dunne geslachtstreep op de voorvleugels. Overigens komt het boven- 

 bedoelde exemplaar veel overeen met epiphaneia Fruhst. In de collectie 

 is dit en het volgend exemplaar geplaatst onder het etiket „janus Butl.". 



Een zeer klein vrouwelijk exemplaar, met eene vleugelspanning van 

 slechts 57 mm., moet misschien ook tot janus gerekend worden. De iets 

 meer afgeronde voorvleugels pleiten echter daartegen. Vermoedelijk een 

 abnormaal voorwerp. 



E. deione Westw. 



De heer P. Buitendijk verzamelde op het, ten Noorden van Sumatra 

 gelegen, weinig onderzochte eilandje Poeloe Weh in Mei 1913 twee 

 exemplaren van deione, die mij door hunne sterk afwijkende teekening 

 opgevallen waren en die ik hier beschrijf en afbeeld. Zonder twijfel heb- 

 ben wij hier te doen met een even sterk geprononceerd eilandras als 

 b.v. kheili Weym. van Mas. Ter eere van den verzamelaar gaf ik deze 

 subspecies den naam „buitendij M". 



De kleur der voorvleugels is op het zwart af, met een blauwen weer- 

 schijn die, doordat de voorwerpen vettig zijn, eenigzins aan het verdwij- 

 nen is. Opmerkelijk zijn de bijzonder groote, witte subapikaal vlekken, 

 gevolgd door enkele zeer kleine submarginaalstippen. Een der beide 



