222 



ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL I. 



exemplaren bezit ook nog zeven antemarginaalstipjes, die twee aan twee 

 bij elkaar geplaatst zijn, behalve de eerste nabij de apex der voorvleu- 

 gels. De achtervleugels zijd zeer donker bruin zonder eenige teekening. 

 Onder de apex ligt echter een klein wit submarginaal s tipje. Op de onder- 

 zijde is de kleur eveneens zeer donker mat bruin. De teekening komt 



Fig. 5. 



overigens overeen met die van kheili met uitzondering van de grootere 

 subapikaalvlekken der voorvleugels en het ontbreken der tweede serie 

 submarginaalstippen op de achtervleugels op drie stippen na. Over het 

 algemeen zijn alle vlekjes op de onderzijde der achtervleugels miniem 

 ontwikkeld. De bovenstaande tekstfiguur illustreert het een en ander 

 voldoende. (Fig. 5). 



E. swainsoni (Grodt.). 



Een prachtig voorbeeld van eilandmelanisme is wel het ras talautensis 

 Snell. Bovendien is deze vlinder zoo interessant, door de groote gelijke- 

 nis met E. eleutho (Quoy). waarmee de heeren Piepers en Snellen talau- 

 tensis vergeleken hebben (Tijdschr. v. Ent. XXXIX, p. 42, tab. 1, 

 f. 1, 1896). 



In het werk van Seitz is dit ras niet door den heer Fruhstorfer 

 vermeld. 



E. melanopa Röb. 



De heer Snellen heeft in het Tijdschr. v. Ent., deel XXXII. op 

 pag. 384 eene Euploea-soovt beschreven onder den naam ..netscherr. 

 Op plaat 8 in het genoemde tijdschrift staat ook eene afbeelding van 

 netscheri Snell. Later heeft de heer Fruhstorfer, afgaande op Snellen's 



