224 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL L 



van Wetter. Wij hebben ongetwijfeld wederom met een ras te doen, dat 

 oppervlakkig beschouwd veel overeenkomst vertoont met suïnhoei Wall. 

 van Formosa. De kleur der voorvleugels is donker bruin met blauwen 

 weerschijn; de vleugelranden zijn iets lichter bruin van tint. De submar- 



ginaalvlekken zijn even sterk ontwik- 

 keld als bij smnhoei en hebben eene witte 

 kern, omgeven door een krans van blauw- 

 achtige schubben. Het getal dezer vlekjes 

 wisselt van zeven tot acht. De achter- 

 vleugels zijn lichter van kleur, die naar 

 de anaalstreek toe vooral naar het bruine 

 trekt. Voorts zijn onder de apex slechts 

 drie submarginaal vlekjes zichtbaar. Op 

 de onderzijde treffen wij dezelfde tee- 

 kening aan als bij de Javaansche lacor- 

 ihiirei, alleen de circumcellulairvlekjes 

 ■p. 6 zijn paarsachtiger en vollediger in aantal. 



De boven genoemde drie door Schâdler 

 verzamelde voorwerpen heb ik aangeduid met den naam „situta". (Fig. 6). 

 E. harrisi Feld., E. lacordairei Moore en E. dufresne Grodt. zou ik 

 gaarne tot een species gebracht willen zien. 



E. muleïbèr (Cram.). 



In het werk van Seitz heeft de heer Fruhstorfer exemplaren der 

 Natoena-eilanden gerangschikt onder port la Fruhst. Het viel mij op, hoe 

 de voorwerpen van Natoena juist veel gelijken op vandeventeri Forbes en 

 niet op portia van Borneo. Zoo is het eveneens opmerkelijk, dat de 

 mulciber van Banka tot het Sumatraansche ras gerekend moet worden, 

 terwijl daarentegen de Billiton-exemplaren geheel het voorkomen hebben 

 der Borneaansche voorwerpen. 



Op Bawean schijnt een zeer fraai op basilissa gelijkend ras voor te 

 komen. Van deze lokaliteit bezit het museum slechts één paartje. 



E. tulliolus (F.). 



Afgezien van de lust, die mij bekruipt, om te bepleiten dat E. maza- 

 res en E. tulliolus tot eene en dezelfde soort behooren, zijn er nog twee 

 kwestie's, waarover te schrijven is. In de eerste plaats vond ik in de 

 collectie van het museum een tulliolus van Ceram. Het helaas geheel op 

 zich zelf staande exemplaar is vooral op de achtervleugels zeer donker 

 gekleurd. Overigens is de teekening vrij wel geheel gelijk aan die van 



