's RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 225 



nocturna Fruhst. Indien de opgave der vindplaats juist is, wordt het 

 zeer waarschijnlijk, dat tulliolus nog op vele eilanden tusschen Ceram en 

 Nw-Guinea gevonden zal worden. 



Voorts vind ik niet vermeld, dat op Nw-Guinea twee verschillende 

 vormen van de vrouwelijke tulliolus naast elkaar voorkomen. De meer 

 gewone vorm is bruin, zonder den donker violetachtig blauwen weerschijn 

 nabij de vleugelwortels en heeft aanmerkelijk grootere subapikaal- en 

 submarginaalvlekken. 



E. koxinga Fruhst. houd ik eveneens niet voor eene afzonderlijke 

 species. 



E. eucala Staud. 



Een vrouwelijk voorwerp van Flores uit de collectie Piepers en Snel- 

 len toont duidelijke overeenstemming met E. corns F. en zeker niet met 

 E. callithoë Boisd. Ik vermoed, dat de op Flores voorkomende vormen 

 het meest op E. eucala Staud. gelijken en zou ik deze soort ook als een 

 ras beschouwd willen zien van E. corns F. {phoehus Butl., castelnaui 

 Feld.). E. eucala Staud. is volgens den heer Fruhstorfer slechts van 

 Soembawa bekend. 



E. leucostictos (Gmel.). 



Een geheel abnormaal gevormd vrouwelijk voorwerp van Java is 

 daarom toch merkwaardig, daar het eene volledige serie circumcellulair- 

 vlekken heeft op de voorvleugels, benevens eene blauwe vlek nabij de 

 apex der cel. In verband hiermede moet ik ook de aandacht vestigen op 

 een geheel normaal gevormd exemplaar uit Borneo, dat ook eene volle- 

 dige serie circumcellulairvlekken heeft, die blauw op de bovenzijde der 

 vleugels zijn en vuil wit op de onderzijde. Een derde exemplaar bezit 

 het museum van Celebes, dat evenals de vorige voorwerpen geteekend, 

 veel meer gelijkt op leucostictos dan op viola Butl. Het ras bangkaiensis 

 Fruhst. schijnt volgens de beschrijving ook weinig ontwikkelde submar- 

 ginaalvlekken te bezitten en eene kleine serie circumcellulairvlekken. 

 Het een en ander wijst m. i. op eene nauwe verwantschap tusschen corns 

 en callithoë aan de eene zijde en leucostictos en viola aan de andere zijde. 

 Vollenhovi en mniszechi vallen er tusschen uit. 



Het bovengenoemde exemplaar van Borneo bezit eene zeer kleine Sal- 

 pinx-vlek in scherpe tegenstelling met de voorwerpen van Palawan en 

 de Philippijnen. 



Leucostictos komt ook voor op de Riouw-Lingga-eilanden. 



