alsdan sterker ontwikkelen, de welriekende bloemen zullen grooter en veel talrijker zijn. Met eene kleine bedekking weêr- 
staat zij in den vollen grond onze strengste winters. Wij stippen hier nog aan dat deze Lelie voleeha voe Stsnald 
vermoedelijk van China afkomstig en vandaar naar Japan overgebracht is, waar ze veelvuldig gekweekt wordt. 
Daar de bollen dezer Leliën eerstsin Hek voorjaar teekenen van leven beginnen te geven, kunnen ze tot dien tijd 
zonder eenig nadeel verzonden worden. 
Pla AVE 
Scilla peruviana zi. et var. flore albo. 
Naar den naam oordeelende, zou men allicht tot het vermoeden komen dat deze fraaie soort van dit vrij tal- 
rijke geslacht van Peru afkomstig was. Dit is echter niet het geval, en dat Linnaeus deze plant den soortnaam 
peruviana gaf, berustte op eene vergissing, waarin hij waarschijnlijk Clusius navolgde. Hoe dit zij, deze soort 
is van Europeeschen oorsprong en behoort in het Zuiden van ons wrorelddeel (Spanje, Corsica, Sardinië, Sicilië, enz.) 
zoo mede in het Noordelijkst gedeelte van Afrika thuis; dáár trouwens zijn die beide werelddeelen slechts door de 
Straat van Gibraltar van elkander gescheiden, zoodat ze dan ook vele andere planten gemeen hebben. Dit wetende , 
en tevens dat ze in een groot gedeelte van iliane Bore zeer goed in den open grond overwintert, kan het wel 
geen verwondering baren dat ze tot de oudste planten behoort die weleer in de tuinen gekweekt werden, trouwens | 
moet ze reeds in ’t jaar 1605 in Engeland zijn ingevoerd. Deze soort is ook bekend onder den naam van Scilla 
clusiana en bovendien in Engeland als „Cuba Lily”. 
Beide, doch vooral de oorspronkelijke soort, die blauwe bloemen heeft, behooren tot die bolgewassen 
die tijdens hun bloei met het volste recht tot de schoonste kunnen gerekend worden. Wel is waar zijn de afzon- 
derlijke bloemen niet zeer groot, maar haar aantal vergoedt ruimschoots wat ze, elk op zichzelf in omvang 
missen, terwijl ze zich grootendeels allen tegelijk openen. 
Ze vormen niet, zooals dat met de Allium-soorten het geval is, een bloemhoofdje, en ook geen scherm, 
’ . 
hoewel hare rangschikking aan deze beide bloeiwijzen doet denken; in dat geval zouden de steeltjes allen in één 
en samenkomen: ze maken echter een overgang uit tusschen deze 
punt, den top van den algemeenen steel, moeten sa 
genoemde bloeiwijzen en den tros. De steeltjes ontspringen rondom den steel, maar de onderste verlengen zich zoo- 
danig dat de bloemen een gewelfd vlak vormen, terwijl ze aan den tros allen van gelijke lengte zijn. Deze gewoonlijk 
zeer sierlijke bloeiwijze noemt men een bloeituil (corymbus). 
De bloemen bestaan uit een zesbladig bloemdek , waarbinnen, afwisselend met de bloemdekbladeren, zes meel- 
e blo 
draadjes, terwijl in ‘teentrum der bloem gén stamper gevonden wordt, met een kort stijltje en een vrij groot, groen 
raadjes, terw 
htbeginsel, welk laatste aan de bloemen nog iets eigenaardigs sierlijks geeft. Dat de blauwe het overigens in 
vrue insel, 8 | 
schoonheid van de witte wint, is niet alleen hier, maar altijd het geval. 
