… 
ALBUM VAN EEDEN, 
PL. XIII. 
Vallota purpurea 77. 
Dit prachtige bolgewas onderging sedert het laatste vierde gedeelte der vorige eeuw reeds onderscheidene naams- 
veranderingen. Linnaeus toch, en evenzoo Thunberg, welke laatste zich omtrent de beschrijving van vele Zuid- 
Afrikaansche an zoo verdienstelijk heeft gemaakt, beschouwden haar als behoorende tot het geslacht 
Bnn en noemden haar daarom Crinum speciosum (de aanzienlijke C.) Door Jacquin l'Héritier en anderen 
werd ze tot de Amaryllissen gebracht en kreeg afwisselend de namen Amaryllis speciosa, A. elata en 
A, pur purea, onder welken laatsten naam ze in ’t begin dezer eeuw in den tuin te Kew gekweekt en door Sims 
in zijn beroemd werk „the Botanical Magazine” deel 35 tab. 1430, in ’tjaar 1812 werd afgebeeld. Later ann 
bleek aan Herbert ‚ een bekend Engelsch kruidkundige, die de familie der Amaryllideën aan eene strenge revisie 
onderwierp (misschien bij die gelegenheid wel wat al te veel nieuwe geslachten voorstelde), dat ze niet tot de echte 
Amaryllissen behoort, maar als de type van een afzonderlijk geslacht moet beschouwd worden, dat hij Vallota 
noemde, naar zekeren P. Vallot, die in ’t begin der 17e eeuw eene beschrijving gaf van den tuin van Lodewijk den dertiende. 
Tegenwoordig is ze onder den naam „Vallota’”’ het meest algemeen, in Engeland echter ook als „Scarborough Lily” bekend. 
Slechts ééne enkele soort is tot hiertoe van dit geslacht bekend; echter worden er twee varieteiten van aan- 
getroffen, en door de bijzondere namen major (de grootere) en minor (de kleinere) onderscheiden, die alleen, 
gelijk die woorden dat reeds voldoende aanduiden ‚ door de grootte der bloemen verschillen. 
De Vallota purpurea (de oude Amaryllis purpureus dus) is afkomstig van de Kaap de Goede Hoop, 
en werd, zooals Sims in zijn bovengenoemd werk mededeelt, door den Heer Masson in 1774 in Engeland ingevoerd. Dat 
ze vandaar naar ’t vasteland kan overgebracht zijn is zeer wel mogelijk, maar niet minder waarschijnlijk is het 
dat ook in Nederland oorspronkelijke bollen van de Kaap zullen zijn ingevoerd. 
Toen, voor een vijfentwintigtal jaren, de kultuur der Kaapsche bolgewassen meer algemeen was, mocht deze 
prachtige soort nergens ontbreken. Gelukkig is ze later niet, zooals menige andere, verdwenen, maar waren hare | 
prachtige bloemen gewis oorzaak dat ze in de bloembollenkultuur in ruimen zin werd opgenomen en meer en meer 
in trek kwam. Trouwens ze is ten volle waard dat elk degelijk plantenliefhebber haar in zijne verzameling opneemt. 
