2 de andere late tulpen, hetwelk 
alle min of meer violetkleurig zijn, worden gewoonlijk geplant mm vereeniging met de | pen, 
het schoonste effect geeft, daar ze allen gelijk bloeien. 
À 2 A d eo 
De bijbloemen en de late tulpen in ’t algemeen zijn niet geschikt om vervroegd te worden, doch zijn zeer aan 
Se dt ierlijker, dan de meeste vroege 
bevelenswaardig voor den vollen grond. Wat hare groelwijze betreft zijn ze veel sierlijker, 5 
en gevuldbloemige tulpen. 
PE ZU. 
Narcissus poeticus. Linn. et var. flore pleno. 
Evenals de op pl. X afgebeelde Tros-Narcis behoort ook de Dichters-Narcis tot die weinige, welke reeds aan 
Linnaeus bekend en door dezen geleerde beschreven werden. 
Deze moet dan ook als de type worden beschouwd voor het geheele geslacht, waarom dan ook Haworth, toen 
hij dit geslacht in een aantal andere splitste, aan deze den door Linnaeus gekozen naam liet behouden. 
Dit geheele, aan soorten zoo rijke plantengeslacht behoort in Europa en inzonderheid in de aan de Middellandsche 
zee gelegen landen thuis; enkele worden ook in Noord-Afrika aangetroffen. In Noordelijker streken van ons wereld- 
deel, in Midden-Europa n.l. zijn ze zeldzamer, zoodat hier te lande slechts een paar soorten in 't wild groeijend 
gevonden worden, waarvan het bovendien nog vrij twijfelachtig is of ze niet als vlugtelingen uit de tuinen 
moeten beschouwd worden; deze zijn de gemeene Narcis (N. Pseudo-Narecissus) en de hier afgebeelde Dich- 
ters-Narcis. 
Wij hebben boven reeds een denkbeeld gegeven van de bloem der Narcissen en voegen er thans nog slechts 
bij, dat die zes meeldraden en één stamper bevat, welke meeldraden echter dikwijls zoo kort zijn, dat alleen de 
helmknopjes zichtbaar zijn; dit is o.a. het geval bij de Dichters-Narcis. Hier is de buitenste kroon het sterkst ont- 
wikkeld, de bijkroon daarentegen vormt slechts eene fraaije donker oranje krans om de helmknopjes, die zich niet 
daaruit verheffen, maar digt opeengedrongen in 'teentrum der bloem zitten. 
Voor den geslachtsnaam Narcissus worden tweeërlei afleidingen gegeven; daar dit woord, van Griekschen 
oorsprong, verdooving of hoofdpijn beteekent, vermoedt men dat Lsinnaeus die plant (tis toch de N. poëticus, die 
t allereerst beschreven werd) aldus noemde om den sterken, verdoovenden geur der bloemen. Aan den anderen kant _ 
zegt de fabel, dat toen een schoon jongeling, Narkissos genaamd, zich in ’t water spiegelde en op zijne eigene 
beeldtenis verliefd werd, hij in eene bloem, de Dichter-Narcis veranderde, zoodat het niet onmogelijk is, dat Linnaeus 
» 
den wetenschappelijken naam aan de oude poëzy ontleende. 
De geur 
e g daargelaten, die voor den een aangenaam, voor den ander onaangenaam, en in elk geval binnens- 
huis op den duur ongezond is, behooren de Narcissen ongetwijfeld tot de fraaiste bolgewassen. wao an 
verscheidenheid der witte en gele bloemen niet weinig bijdraagt. 
