ALBUW VAN BEDEN, 
Pi she 
Gladioli hybride nane, zz, 
Tot de fraaiste ‚ zeker ook tot de meest geliefde planten uit de familie der Irideën behooren zonder twijfel 
| onderscheidene soorten ‚ variëteiten en hybriden van het geslacht Gladiolus, hetwelk he van ouds het burgerrecht 
in de verzamelingen verkreeg, zelfs lang vóórdat men, door kunstmatige bevruchting, in ’t bezit gekomen was van 
een aantal brbnden: he, wat de schoonheid der bloemen betreft, de oorspronkelijke soorten ver achter zich laten, 
en deze dan ook over ’talgemeen verdrongen hebben. Het geslacht Gladiolus is bijna uitsluitend van Zuid-Anikaan. 
schen oorsprong en wordt slechts door enkele soorten in het zuidelijk gedeelte van ons werelddeel vertegenwoordigd. 
Volgens de ruimere GEEA der oude kruidkundigen was het zeer rijk aan soorten. In later Ak echter bleken vere 
_tot andere geslachten te behooren of als zelfstandige oden beschouwd te moeten worden. Dit belet echter niet 
dat het aantal ware Gladioli, volgens de tegenwoordige opvatting, nog op p. m. honderd soorten — behalve de talrijke 
variëteiten en hybriden — kan geschat worden. De naam Gladiolus is donne afkomstig van Tournefort, en 
werd later door Linnaeus overgenomen. Dit woord doelt op den vorm der bladeren, want het is het diminutief van 
Gladius (zwaard), wijl de bladeren in ’t klein eenigszins op dit wapen gelijken. De bloemen der Gladiolt zijn wat 
men onregelmatig noemt, d.i. ze hebben eene symmetrische bloemkroon, die uit zes ongelijkvormige bloembladeren 
bestaat, welke aan den voet tot eene korte buis zijn samengegroeid. Gelijk veelal ’t geval is, draagt die symmetrische 
vorm niet weinig tot de sierlijkheid dezer bloemen bij. Ze bezitten drie meeldraden oe een langen stijl, door de. 
stempels gekroond, die aan den voet in een oneens vruchtbeginsel uitloopt. De vrucht is eene driehokkige zaad- 
doos. De meeste soorten Gladioli zijn van de Kaap de Goede Hoop ingevoerd. De hier afgebeelde hybriden bezitten 
dit voordeel, dat ze niet hoog opschieten, en worden daarom wel door den naam G. nanus onderscheiden, welke 
naam echter, zoover ons bekend is, nog geen burgerrecht verkreeg, waarom wij ze alleen aanvoeren als Gladioli 
hybridoe nance. Ze zijn gewonnen voornamelijk door kruising van G venustus, trimaculatus, bns: blandus, ha 
| talìs, cardinalis en andere. De rijke bloei en de prachtige teekening der bloemen, gevoegd bij den gedrongen habitus 
der geheele plant zijn eigenschappen. welke deze kleine Gladioli voor de tuinen hoogst aanbevelenswaardig maken. Voor 
