foe dankbaar en fraai ze ook bloeit en hoe weinig moeilijkheden haar euituur ook medebrengt, schijnt ze toch 
slechts zeer langzaam verbreid te zijn geworden; immers in de, in 1832 verschenen, tweede uitgave van Loudon’s 
Hortus britannieus komt ze nog niet voor, en nog in 1857 uitte Prof. K. Koch in de „Berliner allgemeine Gartenzeitung” 
den wensch dat ze toch spoedig meer algemeen verspreid mocht worden. Nadat ze echter later in enkele der voor- 
naamste tijdschriften was aanbevolen en afgebeeld, werd ze meer inne bekend. Maar toch zijn er nog altijd 
velen die met de zoo sierlijke bloemen dezer Mexikaansche plant volkomen onbekend zijn. 
Wij hopen dat ook onze afbeelding er iets toe moge bijdragen om haar meer te verspreiden. 
Het bloemdek dezer plant is wat men noemt bovenstandig:, d. w.z. dat het vruchtbeginsel zieh onder de bloem 
ideen De bloem is buisvormig, eenigszins gebogen en aan de opening van zes korte slipjes voorzien; de kleur is 
helder oranje. De bloemen, die twee aan twee om den ruim één voet hoogen steel geplaatst zijn, ontwikkelen zich 
achtereenvolgens van beneden af, waardoor de bloei vrij lang aanhoudt. 
In Maart moet de Bravoa geplant worden in een lossen, zandigen grond; ze bloeit rs in Juni en wordt in het 
laatst van Btsie uit den grond genomen om op eene vorstvrije, ia plaats te overwinteren. Op het zuiden geplant 
en goed gedekt kan zij niet al te strenge winters in den vollen grond verdragen en bloeit dan mano eene maand 
vroeger. Ook leenen deze planten zich om vervroegd te worden, wanneer ze in December in potten geplant zijn. 
Veel partij is van de B. geminiflora te trekken door ze in potten te kweeken en die ’s zomers vrij diep in te 
graven, zoodat de pot onzichtbaar wordt. Wij zagen ze op die wijze gebezigd tot randen om airb planten , waar- | 
door een jaliad verrassend effect verkregen werd. 
PLAEVE 
Amaryllis- (Hippeastrum-) hybriden. 
De Dn, Amaryllis is ’teerst voor deze planten gebezigd door Linnaeus in de, in 1735 verdelen eerste uitgave | 
van zijn „System nature”, In dat geslacht nam hij een zeer groot aantal bolgewassen met Lelieachtige bloemen de 
die zich van de Lelies echter door haar onderstandig vruchtbeginsel onderscheiden en wel is waar meerendeels veel 
overeenkomst enben. maar waarvan sommige toch genoeg onderling verschil opleveren, om de meening van den 
Engelschen kruidkundige Herbert te rechtvaardigen, die er verschillende geslachten in zag, en ze dan ook in tien 
geslachten snie: waarvan ontegenzeggelijk dat 't welk hij Hippeastrum noemde het fraaiste is. 
Het is bekend dû Linnaeus, (ob hij, bij zijne hervorming dèr botanische nomenclatuur aan een overgroot aantal 
geslachten nieuwe namen Hon geven, er onderscheidene ontleende aan de mythologie en daarbij inzonderheid aan 
die de voorkeur gaf, waaraan de eene of andere bijzonder dichterlijke gedachte verbonden was. Zoo was de naam 
ris bij de Grieken die eener schoone nimf. Fraaie bloemen beschouwden de Grieken trouwens vaak als ont- 
staan door gedaantewisseling uit schoone menschen. Men herinnere zich b.v. de namen Narcissus, Adonis, Hyacinthus 
e.m.a. Vóór Linnaeus werden deze planten door Tournefort Lilionarcissus genoemd, inderdaad eene opmerkelijke 
