geschikt, kan ze daarenboven flink tegen koude. Alleen zorge men dat de grond, waarin men deze Lelie plant, goed 
kan doorzakken, dus niet te nat wordt in den winter. De L. Brownii laat zich zeer goed vervroegen ; men kan 
deze soort in Maart of April in ‘bloei hebben. In de meeste gevallen is dan de bloem geheel wit en ontbreekt 
de schoone, donker purperen kleur aan de buitenzijde der kelk. 
PL drf 
Gevuldbloemige Tulp Raphaël. 
Misschien denkt deze en gene bij den eersten oogopslag bij deze B sardel aan Paeonierozen dan an 
Tulpen. ’t Zou ons niet verwonderen, sta hetzelfde gebeurt ook in den Raet wel eens, als men de dubbele 
Tulpen van den lateren tijd laat zien, wanneer ze geheel open zijn. | 
De hier afgebeelde verscheidenheid, Raphaël genaamd, behoort dan ook ongetwijfeld tot de grootst- 
bloemige en prachtigste soorten. | 
Voeg hierbij: oi de roses, Duc de Bordeaux, Fluweelen manlel, Gele Tournesol, Imperator 
rubrorum, Leonard da Vinci, Miaulis, Murillo, Prinses Alexandra, Rez rubrorum bontlof, Rose aimable, Rose 
blanche, Rose d'amour, amkbh Salvator Rosa, Titivan. Turban violet, Violet superbe, en men heeft eene 
keurverzameling van vroege, dubbele Tulpen bijeen, die elken liefhebber zal bevredigen. 
Pli AV. 
Imantophyllum miniatum zoo 
Wij achten het ten eenenimale onnoodig omtrent deze plant in bijzonderheden te treden. Hilden bekend” 
en... „algemeen geliefd”, mag met het volste recht van haar tenidn worden. 
Sommigen willen haar Glwia dode ‚een naam, door Lindley aan de veel oudere Clivia nobilis Eoavan 
wijl die het eerst in den tuin van Lady Clive, Hertogin van Northumberland bloeide; anderen die den Haa 
haar door Hòokr gegeven, aannemen, schrijven Zmantophyllum, Himantophylhum of Imatophyllum. Die in de 
hierop betrekking hebbende bijkomabinedi belang stelt, zij ter lezing aanbevolen het interessante artikel van den 
Heer J. H. Krelage, in de ruiters IT, blz. 4 en volgende. 
De hier afgebeelde prachtige Amaryllideae is uit zuidelijk Afrika afkomstig, óR schijnt gelijktijdig bij den 
Heer Backhouse te York, en in den wereldberoemden plantentuin in 1854 te Kew te zijn ingevoerd. 
Ze is aan het geslacht Vallota door den bloemvorm schijnbaar verwant, zoodat Lindley haar zelfs aan van- 
kelijk voor een Vallota hield en als Vallota miniata beschreef. Zooals genoeg bekend is verschilt ze echter daarvan 
door hare groeiwijze aanmerkelijk. 
Evenmin toch als hare nader verwante, de Clivia nobilis, is ze een afstervend gewas; integendeel, ze 
