ALBUM VAN EEDEN, 
PL. LXXII. 
Vroege Tulp Gele prins met bontlof. 
Indertijd vond het géén onverdeelden bijval, dat hét Album VAN EEDEN met eene bontbladige Tulp geopend 
werd. Deze Tulpen — zoo meende men — zouden nooit in den smaak vallen of populair worden. Thans begint 
men ze meer te waardeeren. ’t Zou ook inderdaad onverklaarbaar zijn, zoo dit niet het geval was. Vóór en 
na den bloeitijd zijn de bontbladige tulpen fraaier dan de gewone groenbladige. Vooral komt dit uit, wanneer een 
geheel bed of perk er mede beplant is, te meer daar de bloemen niets minder schoon zijn dan van de gewone 
soorten. Door deze plaat wenschen wij er op nieuw de aandacht op te vestigen. Wij herhalen hier dat voor het 
meerendeel der zoogenaamd bontbladige verscheidenheden de uitdrukking bontlof niet juist is, daar de bladen 
meestal slechts gerand zijn. De Gele prins met bontlof bekleedt ongetwijfeld de eereplaats- in deze groep, waartoe 
o. a. nog behooren de enkelbloemige soorten: Belle alliance, Feu de ’Empire, Gele pottebakker, Gouden 
standaard, Held, Lac van Rhijn, Purperkroon, Zilveren standaard en de gevuldbloemige Tulpen Duc van Toll, 
Gele roos en Rea rubrorum. 
vSpreekt van zelf dat bij elken naain steeds gevoegd moet worden: met bontblad of bontlof, daar er anders 
sprake is van de gewone groenbladige verscheidenheid van dien naam. Van eenige der genoemde soorten — ook 
van de hier afgebeelde — bestaan nog slechts kleine partijen bij de kweekers, en zal er dus — voordat ze ú 
het groot te verkrijgen zijn — nog geruime tijd verloopen. Iedereen die de hier afgebeelde soort gezien heeft, 
hetzij in potten gekweekt of op het veld, is overtuigd dat de vroege tulp Gele dn met bontlof eene groote 
toekomst heeft. 
PL. LXXIV. 
Sprekelia formosissima. 77/5 (Amaryllis formosissima. zinz.) 
De goudlelie bezit eene zekere classieke vermaardheid. Het feit alleen dat dit bolgewas — ofschoon reeds 
tegen het einde der zóstiende eeuw wit Zuid- Amerika naar Europa overgebracht — voor de liefhebbers nog niets 
van hare waarde heeft verloren, spreekt zeer voor hare eigenaardige schoonheid. De Sprekelia formosissima. bloeit 
bladerloos, daar de bladeren zich pas beginnen te ontwikkelen, als de bloemen verwelkt zijn. Een vegetatie 
karakter, dat aan meer periodiek afstervende planten eigen is, en er in den regel niet toe bijdraagt om de schoon- 
Ed & 
PM 
