De aanmerking van den Heer Elwes, (Gard. Ghron. vol. VIII pag. 118) als zou het niet de moeite waard geweest Ee. 
zijn de twee laatste als aparte variëteiten te beschrijven, gaat niet op. Deze variëteiten Penaodticedren zich zeker van 
bollen en misschien ook wel van zaad constant en men kan buiten de hier afgebeelde nog verschillende andere ae 
variëteiten van 6. venustus als goed onderscheiden beschouwen, zooals b.v. de zuiver witte GC. venustus di 
die het dichtst bij de afgebeelde bloem No. 2 gen zoodat we een oogenblik gemeend hebben, of. deze ook 
bedoeld was. Voorts zijn er tusschen deze en No. 5 een aantal verschillend getinte variëteiten, die voor een 
groot gedeelte in der id aan Baker ter hann werden toegezonden, maar waarvan alleen de twee laatst 
vermelde verscheidenheden door dien geleerde als de meest uitloopende werden beschreven en benapad. De 
Calochorti hebben evenzeer recht als variëteiten in al hun vormen beschreven te Worden, als b. K Er Crocus, 
Tulpen en dergelijken, waar men voor het minste onderscheid insgelijks variëteiten maakt en beschrijft. 
De C. venustus var. albus en var. lilacinus moeten niet verward worden met species van gelijksoortigen naam als: 
Calochortus albus. Doug! — Cyclobothra alba. Benth. 
Galoehestije hlacinus. Kellogg = Calochortus umbellatus. Wood et Calochortus uniflorus. Bot. mag, non 
Hook. et Arnot. 
PE, LAXVL 
Lilium Thunbergianum aureum nigro-maculatum. si 
Deze Japansche Lelie is waarlijk niet misdeeld wat namen betreft. Wij vinden haar in van Houtte’s Flore 
des Serres et des Jardins de Furope, deel 16, afgebeeld onder denzelfden naam als hierboven gevonden wordt. 
Bij de Hollandsche kweekers komt ze voor onder dezen naam, veel ook als Lilium Thunbergianum aureum en 
L. Thunb. aureum maculatum — zooals onder de plaat gedrukt is, — menigmaal ook onder den Japanschen 
naam Ki-kak, terwijl mede de Japansche variëteiten Kemt-gajo, Syjets, Ogontio enz. als synoniemen te beschouwen 
zijn. Bij de bekende herziening van dit geslacht door den Heer Baker ontving deze soort den naam van 
Liliwm elegans alutaceum. Ze groeit nog geen voet KOaE en heeft groote nanking kleurige, ten deele met 
zwart gespikkelde bloemen. Het is bepaald eene der meest kennelijke en aanbevelenswaardigste soorten van 
de geheele afdeeling, onderscheiden als de Ísolirion groep. Is deze Lelie als aangewezen door hare lage don 
en billijken prijs voor het beplanten van randen of. _ geheele bedden, daarenboven is ze onschatbaar voor 
potcultuur. Vooral in lage pannen gekweekt - — waarin men vele bollen Über plant — voldoet ze bijzonder. Men 
kieze voor de kweeking in potten of pannen vooral sterke bollen uit. Ook is geen tweede Lelie-soort zóó voor 
vervroegen geschikt als de hier afgebeelde, en is het volstrekt geen kunst om de Lilium Thunbergianum aureum 
nigro-maculatum — zooals wij haar maar blijven noemen — in Maart volop in bloei te hebben. Haar fraaie 
bloemen en hoogst eigenaardige kleur zullen alsdan niet nalaten veel effect te maken. In den vollen grond laat 
men deze Lelie liefst een paar jaren vaststaan zonder haar te verplanten, en is ze tegen elken wieken gestreng 
ook — onder eene kleine bedekking bestand. 
