PL. LXXVIL 
Sparaxis tricolor. xe. varr. 
In het jaar 1793 werd door den Heer G. Voorhelm Schneevoogt, onder opzicht van Prof. van Geuns 
een plaatwerk in folio uitgegeven, onder den titel: Zcones plantarum rariorum. Dit werk verdient alleszins om de 
natuur getrouwe afbeeldingen van 48 planten in waarde gehouden te worden. Daarin vindt men (tab. 39) eene 
afbeelding van Jia tricolor, volkoren overeenkomende met de middelste io op onze plaat. In 1797 — dus 
vier jaren later — gaf William Curtis, in zijn Botanical Magazine, deel 9 tab. 381, eene afbeelding en een korte 
beschrijving van dezelfde plant “bide denzelfden naam, zoodat men het voor zeker mag houden, dat hidde de 
beschrijving, denkelijk ook met de af beelding door onzen Nederlandschen auteur er van gegeven, bekend was. 
Toch zegt hij er alleen bij, dat hij deze soort onder den naam Zwia stellata tricolor in de Nederlandsche Câtalogi 
aangevoerd vond, en, terwijl intusschen Voorhelm adel wel degelijk het gebruikelijke nobis achter de 
beschrijving voegde, deed Curtis het voorkomen als ware hij het, die de plant het eerst beschreef. Ook vindt men 
werkelijk zijn naam er steeds achter geplaatst, ’t welk zeker eene onbillijkheid moet geacht worden jegens onzen 
verdienstelijken landgenoot. Dat de plant later door Ker tot Sparaxis is gebracht, verandert daaraan niets. Toen 
Sims in 1823, in het 36e deel van het Botanical Magazine, een drietal andere variëteiten dezer soort afbeeldde, werd 
door hem wel degelijk het werk van Voorhelm Schneevoogt geciteerd, maar toch de fout niet verbeterd. 
Reeds uit het boven medegedeelde blijkt dat deze keurig bloeiende bolgewassen reeds sedert vele jaren 
_ burgeressen zijn der Europeesche verzamelingen. Inderdaad is het niet veel minder dan een eeuw geleden dat ze uit 
Zuidelijk Afrika in Europa werden ingevoerd. Toch trof men ze vroeger veel meer aan dan tegenwoordig. Aan de 
cultuur der Kaapsche bolgewassen toch werd vóór een kleine halve eeuw heel wat meer zorg gewijd dan thans 
over ’talgemeen het geval is, waardoor dan ook sommige der prachtigst bloeiende planten hier en daar eenigszins 
_ naar den achtergrond werden gedrongen. 
Wanneer men het viertal variëteiten, vóór 80 en 50 jaren door Curtisen Sims afgebeeld, ziet, heeft men reeds 
de overtuiging met iets zeer Scheous te doen te hebben, eene overtuiging welke door onze plaat, waarop nog 
meerdere variëteiten voorkomen, bevestigd wordt. Toch heeft men dan zelfs nog geen flauw denkbeeld van de pracht 
dezer bloemen, wanneer ze door de zomerzon beschenen worden. Dan gloeien en tintelen die kleuren op weergaloos schoone 
wijze, en brengen ze zelfs den minst Kee in verrukking. Ook is het slechts dan dat ze tot haar volle recht komen. 
Wij aarzelen daarom geen oogenblik ze met de meeste warmte aan te bevelen aan ieder die meer hecht aan 
het waarachtig schoone dan aan het nieuwe, waarvan reeds zoo menigeen de dupe was. Al kunnen ongetwijfeld 
eenige der sterkste verscheidenheden der Sparavis met goed gevolg in den vollen grond gekweekt worden, toch 
is het alleszins raadzaam de fijnere en minder overvloedige variëteiten steeds eene plaats in te ruimen in den 
Kaapschen bak, wil men zeker zijn ze te behouden. Voor de cultuur in den open grond zijn voor de Sparais 
geheel van toepassing de opmerkingen die gemaakt zijn over de kweeking der Zwia's bij plaat 51, en moeten ze 
dan niet voor half November geplant worden. ’t Spreekt van zelf, dat voor het planten in bakken een vroeger 
tijdstip gekozen wordt. 
