De Galanthus nivalis, fraai, zeer lief reeds als alléönstaand plantje, wordt eigenlijk pas recht sierlijk, wanneer 
ze zoolang ongestoord mocht doorgroeien, tot ze zich tot een bosje, eene kleine kolonie kan uitbreiden. Dan maken 
die plantjes, vooral aan water- en boschkanten, waar ze ’t meest in hun element zijn, in ’l vroege voorjaar een 
onbeschrijfelijk lief effect, dat echter niet wegneemt dat ze hier en daar in ’tgazon verspreid, zeer goed hun 
roeping, het allereerst aankondigen van t nieuwe lenteleven, vervullen. 
Laat de Galanthus nivalis dus zoolang mogelijk ongestoord staan. Wenscht men ze echter te verplanten, dan 
is de beste tijd om ze op te nemen: Juli-Augustus, en behooren de bolletjes zoo kort mogelijk boven den grond 
te blijven. 
De sierlijke blauwe bloempjes der Scilla sibirica passen op onze plaat goed onder de witte van de Galanthus. 
Ook in de natuur volgen ze elkander op, ja, halen de eerste Scilla’s de laatste Sneeuwklokjes in. De Siberische 
Scilla behoort tot onze fraaiste, onze liefste lenteboden en is reeds van oudsher als zoodanig zeer gezocht. Ze behoort 
in. Rusland, Gaucasië enz. thuis, en is goed tegen het klimaat van MidaéncEuropa bestand. Om den vroegen bloei 
noemde Don haar Scilla precow, onder welken naam echter door Willdenow eene andere beschreven is, die door 
sommigen als eene variëteit van de S. bifolia wordt beschouwd, terwijl de Siberische in het in 1807 verschenen 
26e deel van het Botanical Magazine beschreven en afgebeeld wordt als S. amoena var. sibirica; ze is dan ook 
zonder eenigen twijfel zeer aan de Scilla amoena. Linn. verwant. Hoe geplaatst of waar geplant, altijd en overal 
maken deze bloempjes een allerliefst effect. Met Sneeuwklokjes en de sierlijke Eranthis hyemalis vermengd, hier en 
daar vereenigd of afzonderlijk verspreid, geven ze in de lente aan den tuin een vroolijk en zeer opwekkend aanzien. 
Maar ook als kamerbloemen komen ze zeer in aanmerking, daar ze zich gemakkelijk laten vervroegen en op. 
velerlei wijze gebruikt kunnen worden. 
PL. LXXXIT. 
Lilium umbellatum incomparabile. 77, 
Deze Lelie is ongetwijfeld eene der meest BA ee De en fraaiste verscheidenheden van de geheele 
afdeeling, in den handel onder den naam van Lilium wmbellatum bekend. Bij de laatste herziening van dit geslacht 
heeft men deze Lelies opgenomen als verscheidenheden van Lilium davuricum en heet derhalve de hier afgebeelde 
L. davuriceum incomparabile. 
Ze is hare plaats in de tuinen volkomen waard, bloeit ongemeen rijk en vermenigvuldigt zich, evenals de 
meeste soorten van deze groep, buitengewoon sterk. 
PL. LXXXIIL, 
Iris persica. zim. Iris tuberosa. zon. 
Onze drie en tachtigste plaat geeft eene voorstelling van een tweetal Lisch-soorten, die om haar sierlijken 
et ee n. Vooral is dit het geval met de Perzische 
voorjaarsbloei zeer verdienen gekweekt en in eere gehouden te worde g 
Iris, de Xiphion persicum, volgens de laatste rangschikking van dit geslacht door Baker. Deze soort behoort, gelijk 
À 
