Be men dacht dat hare goede ontwikkeling aan een rotsachtigen bodem gebonden is. Integendeel, ze groeit uitnemend 
in onze tuinen, waar ze schier elken grond voor lief neemt. Men kan gerust zeggen dat de ris van en hare 
verscheidenheden letterlijk overal groeien, aan den waterkant, ötiter boomer. op de vlakte, waar ook geplant. 
Ís de soort zelf overigens genoeg bekend, de groote menigte fraaie variëteiten, die er tegenwoordig van bestaan, 
en waarvan onze plaat natuurlijk slechts een flauw denkbeeld kan geven, gaven ons aanleiding om deze oude 
bekende ook in ons Album op te nemen. 
PL. X6, 
Schizostylis coccinea. Bachs. et Harvey. 
Ofschoon deze fraai bloeiende Irideae pas in den lateren tijd werd ingevoerd, mag zij zich toch reeds op eene 
vrij algemeene bekendheid beroemen, en is ze inderdaad ook vrij algemeen verspreid. 
Zuidelijk Afrika, zoo rijk in het algemeen aan fraai bloeiende bolgewassen, is ook haar vaderland. Ze werd 
namelijk vandaar bij de Heeren Backhouse & Son, te York, ingevoerd, vanwaar ze aan den beroemden tuin te 
Kew, bij Londen, werd gezonden, waar ze het eerst schijnt gebloeid te hebben. 
De bladeren zijn lang en smal, en hebben een scherp uit de bladvlakte te voorschijn komende widdenm 
De stengel, die vijftig à zestig centim. hoog wordt, is bebladerd, terwijl de bladeren naar den top toe gaandeweg 
in lengte afnemen, en aldus ongemerkt in schutbladeren overgaan. 
De bloemen verschijnen in den herfst uit de oksels der bladeren, echter niet afzonderlijk, maar aan zijtakjes, 
en vormen, ten getale van tien en meer, trossen of aren van prachtig roode bloemen die achtereenvolgend ontluiken 
en de plant alzoo gedurende geruimen tijd tot sieraad strekken. 
De Schizostylis coccinea zal dan ook steeds eene onbetaalbare plant blijven voor herfst- en winterversiering. 
Hoewel deze Irideae volkomen hard is en niet weinig bij gunstige najaars onze tuinen tot sieraad kan verstrekken, 
zoo bloeit ze toch, in den vrijen grond gekweekt zonder eenige bescherming, in den regel te laat om de nachtvorsten 
en het ruwe weder — zoo eigen aan dat gedeelte van het jaar — ongedeerd te trotseeren. Het is dus aan te raden 
in elk geval een deel der planten in October op te potten en onder glas te brengen. 
In de sombere maanden November en December zal ze een welkome gast in de kassen zijn, daar onder glas 
hare schitterende bloemen elkaar zullen opvolgen weken achtereen. In plaats van ze in het voorjaar in den vollen 
grond uit te zetten, kan men ze ook in potten planten in krachtige, vette aarde en ze buiten op eene half 
beschaduwde plaats ingraven. Gedurende de zomermaanden moeten ze, vooral in het laatste geval, zeer overvloedig 
water hebben, daar voor het grootste deel het succes in den bloeitijd hiervan afhankelijk is. De laatste wijze van 
behandelen is te verkiezen boven het opnemen in het najaar, daar de planten dan beter gevestigd zijn in den bloeitijd. 
De Schizostylis coccinea vermenigvuldigt zich zeer sterk door talrijke spruiten of uitloopen. 
