ingevoerd — gelijken tred gehouden met deze verbetering of veredeling? Vrij zeker durven wij in ontkennenden 
zin deze vraag beantwoorden, althans de Renonkels, ons getoond als zeer onlangs uit Frankrijk ontvangen, 
waren nog even enkelbloemig of weinig gevuld als vroeger. 
Mogelijk is de reden hierin gelegen, dat in het buitenland de vermeerdering hoofdzakelijk door zaaien 
geschiedt en men zoodoende natuurlijk wêer voor het grootste deel in enkelbloemige vervalt, daar juist deze het 
overvloedigst zaad geven, terwijl ze in Holland niet door zaad maar door verdeeling der bollen voortgekweekt 
werden, Ook zal de uitstekende hoedanigheid van den Hollandschen bloembollengrond wel een gunstigen invloed 
uitgeoefend hebben. | 
Aan de Heeren Leendert Roozen & zonen komt dus de eer toe den bloembollenhandel verrijkt te hebben 
met een nieuw ras van Renonkels van groote waarde, uitmuntend door krachtige ontwikkeling, kleurenpracht, 
grootte der bloemen en buitengewone bloemrijkheid. 'tIs waar, men kan de meeste derest niet volkomen 
dubbel noemen en de gevreesde knoop is bij eenigen niet overwonnen, ja, zelfs nog vrij zichtbaar; ook mist men 
nog eene enkele kleur of nuance en dien modelvorm zoo eigen aan eenige Perzische soorten; toch twijfelen wij 
geen oogenblik of de laatstgenoemde zullen door deze nieuwe verscheidenheden verdrongen worden. 
Voorts hebben de Fransche nog dit op de gewone Perzische en Turksche Renonkels voor, dat ze in alle, 
zelfs in zandgronden voortreffelijk bloeien. Dit laatste vooral achten wij een belangrijk voordeel. Op vele 
gronden toch kon men de fijne, teedere Perzische Renonkels niet kweeken, althans ze bloeiden slecht of in het 
geheel niet, welnu dat men eene proef neme met deze nieuwe variëteiten en men zal niet teleurgesteld worden. 
De Fransche Renonkels — in Engeland ook wel Guernsey Turban Ranuneulus genaamd — behooren vroeg geplant 
te worden, zoo mogelijk in December—Januari, daar ze anders moeilijk bij tijds ia den zomer tot voldoende 
rijpheid komen. 
PLATE XCIX. . 
Hyacinthus candicans. zozo. 
Inderdaad, moeilijk schijnt het te gelooven dat de prachtige plant van welker bloemen onze 99ste plaat eene 
getrouwe afbeelding geeft, tot het algemeen bekende en geliefde geslacht der Hyacinthen behoort, en zeker hij, 
die zich alleen laat leiden door den indruk van het geheel, kan zich bezwaarlijk daarmede vereenigen. Die indruk 
is echter vaak zeer bedriegelijk, nú in dit, dán in het tegenovergestelde geval; immers men treft ook planten 
aan, tusschen welke niet de minste natuurlijke verwantschap bestaat, en die toch zoo zeer op elkaar gelijken, 
dat men geneigd zou zijn ze als tot één geslacht behoorende te beschouwen. 
Men weet dat het geslacht der Hyacinthen volgens de opvatting der dites schrijvers uit een vrij groot 
aantal soorten bestaat, terwijl later gebleken is dat men bij elkaar had gevoegd, wat streng genomen niet bij 
elkaar behoorde; vandaar o.a. het later bepaalde geslacht Muscari, vandaar ook dat onderscheidene Hyacinthus- 
soorten van vroeger thans tot Scilla gerekend worden, enz. 
Het is voornamelijk de Engelsche kruidkundige Baker, die in 1871, in het Journal of the Linnean Society 
(Botany, vol. XI), bij zijne bewerking van de Liliaceën, ook het geslacht Hyacinthus aan eene strenge herziening 
onderworpen heeft. 
