ALBUM VAN BEDEN, 
PL. CIX. 
Colchicum byzanthinum ca 
Het geslacht Colchicum, van de natuurlijke familie der Melanthaceën, behoort in het gematigde, vooral het 
Zuidelijk gedeelte van Europa en de landen aan de Middellandsche zee gelegen, tehuis. Het kan gerekend 
worden te bestaan uit ruim twintig soorten, — welk getal nog steeds aangroeit — van welke er eeuter slechts 
een, de bekende Herfst-Tydeloos (C. autwmnale), en dan nog maar spaarzaam, in ons land in enkele vochtige 
weilanden langs, of in de nabijheid van rivieren wordt aangetroffen, waaruit op goeden grond de gevolgtrekking 
mag worden gemaakt, dat ze uit hoogere streken door het water is aangevoerd, en allicht door overstroomingen 
eenigszins werd verspreid. 
In haar natuurlijken toestand bloeit ze in den nazomer. Die b. v. in September sommige Zwitsersche hoogvlakten 
bezoekt, kan zich daar vermeien in het gezicht van de duizenden paarse bloemen, welke zich boven het gras 
verheffen. De bloemen komen, gelijk bij de uitgraving blijkt, uit een koker, die uit den top des bols zich 
ontwikkelt, te voorschijn en hebben eene zeer lange buis, die echter grootendeels in den grond verborgen is; op 
den bodem daarvan bevindt zich het vruchtbeginsel, hetwelk zich gedurende den winter verder ontwikkelt en eerst 
in het volgende voorjaar als volkomen vrucht vn: | 
Die dus met de eigenaardige gewoonte dezer plant niet bekend is, ziet vreemd op, wanneer hij eerst de 
vruchten ziet verschijnen op een tijd wanneer hij bloemen zou en en daarentegen pas later bloemen, als 
de andere planten vruchten dragen. Dit heeft dan ook aanleiding gegeven tot de Nederlandsche benaming „Tijdeloos”’, 
een verschijnsel echter, dat alleen aan het zeer late bloeien is toe te schrijven. 
Een zeer eigenaardig verschijnsel bij deze bollen (eigenlijk veeleer bolachtige knollen) is, dat ze volkomen 
goed bloeien ook in drogen toestand. In den bol is voedsel en tevens water genoeg verzameld om de bloemen in 
staat te stellen zich geheel te kunnen ontwikkelen; eene gemakkelijkheid, waarvan door sommigen gebruik wordt 
gemaakt om zich in ’t najaar in dit zonderling verschijnsel in de huiskamer te vermeien. 
De Colchicum’s bloeien bladerloos; de bladeren toch verwelken en verrotten reeds in den zomer tegelijk met 
het rijp worden der zaden, die zich in vrij grooten getale in eene met drie kleppen openspringende zaaddoos bevinden. 
De hier afgebeelde Byzantijnsche Tijdeloos is in alle opzichten forscher van ontwikkeling dan de gewone 
Herfst-Tijdeloos (van welke men eenige verscheidenheden kent); de bollen zijn grooter, de bladeren breeder en de 
bloemen talrijker. 
Het breeder zijn der bladeren zal wel oorzaak wezen dat ze in de kweekerijen ook wel voorkomt onder den 
naam C. veratrifolium, gelijk ze reeds bij de oude schrijvers, b. v. Clusius en Bauhin, C. latifolium werd genoemd. 
Gawler beschreef haar het eerst in 1818, in het 27e deel van het Bot. Magazine (tab. 1122), als C. byzanthinum 
