De N. Tazet | 
7 nt Pae onderwerp van dit artikel uitmaakt, levert op zich zelve nog eigenaardige moeilijk- 
heden op door het verbazend groot aantal verscheidenheden, waaronder allicht ook hybriden loopen. Bovendien 
hebben de kweekers, door de uiterlijke overeenkomst misleid, enkele variëteiten tot deze soort gerekend, die eigenlijk, 
volgens de botanisten, tot andere behooren. 
Mag dit al niet met de gevuldbloemige het geval zijn, die echter wel eens den meer collectieven naam 
N. orientalis fl. pleno of dien van N. romanus draagt, met die welke door de kweekers totus albus werd genoemd, 
en die als zoodanig vooral in Frankrijk algemeen bekend is, is dit zeker zoo. 
Toch werd deze reeds in 1806, in het 24e deel van het Botanical Magazine door Gawler ween en beschreven 
als N. papyraceus. 
Als oorspronkelijke groeiplaats voor de zuiver witte N. papyraceus wordt algemeen Italië, door Herbert meer 
bepaaldelijk de Vesuvius vermeld. Haar geur d buitengewoon sterk. Of de gevuldbloemige Trosnarcis, die 
zeer welriekend is, ook in ’t wild voorkomt, is ons niet bekend. Beide zijn ze voor potkultuur en ter vervroeging 
uitnemend geschikt en worden jaarlijks in era getale uit het Zuiden van Frankrijk naar verschillende deelen 
van Europa, niet het minst naar Nederland verzonden, van waar ze verder verspreid worden tegelijk met de 
Hollandsche bloembollen. De dubbele, algemeen als Marseillaansche Trosnarcis bekend, wordt echter niet in Nederland 
gekweekt. Haar vroege aard, waardoor ze boven den grond komt, lang voordat de winter voorbij is, maakt haar 
niet geschikt voor het klimaat van ons land. 
PL. CXT. 
Anomatheca cruenta. zina 
Het lieve geslacht Anomatheca bestaat slechts uit een drietal soorten, en behoort, voor zoo ver men tot 
dusverre weet, uitsluitend in Zuidelijk Afrika, met name aan de Kaap de Goede Hoop thuis. 
De eerste, welke men er in Europa van leerde kennen, werd nu ruim een eeuw geleden door den Zweedschen 
geleerde Thunberg aan de Kaap ontdekt, en toen door hem als Gladiolus junceus beschreven. Vermoedelijk is zij 
reeds kort daarop naar Korink overgebracht, gelijk men zich te dier tijde hier te lande veel aan den invoer 
van Kaapsche bolgewassen liet gelegen liggen. Dát ze 'teerst in Holland is ingevoerd, blijkt uit hetgeen Sims 
in het 17e deel van het Botanical Magazine zegt, waar hij haar als Lapeyrousia juncea afbeeldt, met de vermelding 
dat deze afbeelding vervaardigd was naar eene plant, die bloeide in de koude kas van de heeren Grimwood en 
die haar uit Holland ontvangen hadden. Toen echter later de Engelsche kruidkundige 
Wijkes, te Kensington, 
John Bellenden Ker de Irideën, tot welke familie zij behoort, aan een nauwkeurig onderzoek onderwierp, bleek 
hem dat deze plant als type moest beschouwd worden van een nieuw geslacht, dat hij Anomatheca noemde, een 
woord, samengesteld uit twee Grieksche woorden, anomos (van den gewonen regel afwijkend) en theca (doosvrucht) 
omdat het vruchtje alleen aan den top met drie klepjes openspringt en niet in drie over de geheele lengte van 
elkaar afwijkende kleppen, zooals bij deze familie regel is. 
De Anomatheca’s behooren tot de knol- en niet tot de bolgewassen, al gelijken haar onderaardsche stengeldeelen 
meer op een bol dan op een knol; het zijn zoogenaamde wortelknollen, welker bladachtige deelen sterk ontwikkeld 
