| | | | | | ’ 
zijn en, even als dit bij de gerokte bollen het geval is, den knol omhullen, vandaar dan ook dat ze „gerokt 
genoemd worden in de wetenschap. Wil men zich echter overtuigen dat men hier, even als b. v. bj Gladiolus, 
Crocus, enz., niet met bollen te doen heeft, dan snijde men er slechts een door, en men zal terstond zien dat 
die niet uit over elkaar HSE schubben bestaat, zooals bij de bollen, maar dat hij vast is, zooals de aardappel. 
De overeenkomst van vorm met de bollen geeft echter aanne dat men ze meestal voor bollen houdt; ook 
wrr ze in wetenschappelijke werken wel bulbo-tuber a -knol) genoemd. Men zou hieruit kunnen opmaken dat 
ze als een overgangsvorm van’ den bol tot den knol moeten beschouwd worden, en toch is dit meer in schijn dan 
in werkelijkheid het desa Hoezeer de ware bollen van de knollen verschillen kan men gemakkelijk begrijpen, 
wanneer men maar id weet of bedenkt dat het bij den knol het centrale deel, de stengel of as is, dat tot 
depôt van voedsel dient, terwijl dit laatste bij den bol In de peripherische deelen, de bladachtige organen dus 
(de schubben van den bol) is opeengehoopt. 
Genoeg echter over dit onderwerp aan deze plaats; wij moesten het echter aanstippen om te doen begrijpen, 
waarom hier en in vole Re dergelijke gevallen, streng genomen niet van bollen sprake mag wezen. 
De Anomatheca’s a: zijn knolgewassen, die niet veel meer dan een decimeter hoogte bereiken ; de bladeren 
zijn grasachtig, de bloemsteng is vertakt en de bloemen zijn aan de takjes trosvormig vereenigd, met dien verstande 
echter, dat ze allen naar boven gericht zijn op de horizontaal uitgespreide steeltjes. 
Het is een bij uitnemendheid mildbloeiend plantje, dat zich zeer gemakkelijk en spoedig door de zaden laat 
vermenigvuldigen, terwijl de aldus gekweekte plantjes reeds in den volgenden zomer kunnen bloeien. Niet alleen 
voor potkultuur zijn ze geschikt, maar ze leenen zich uitstekend ook voor kultuur in den open grond, ofschoon 
ze tegen onze winters niet bestand zijn zonder as bedekking. 
Men plante de bolletjes der Anomatheca niet te vroeg in het najaar en zorge voor tijdige en voldoende 
bescherming tegen de vorst, ook na de ontdekking in het voorjaar. 
Vieusseuxia glaucopis. ve canz Vieusseuxia Pavonia. zot (mon De Cand;) 
Iris Pavonia. curt non Linn.) 
Wij beginnen met op &ene vergissing te wijzen, die ten opzichte van deze fraaie soort bestaat, en waartoe 
allicht aanleiding gegeven is door Curtis in het in 1796 verschenen 5e deel van het Botanical Magazine. 
Dáár namelijk werd door hem deze plant voor het eerst afgebeeld, en wel naar een exemplaar dat bij de 
heeren Grimwood & C°. toen bloeide en door dezen uit Holland ontvangen was. 
Of men ze nu reeds hier voor de vroeger door Linnaeus en Thunberg beschreven Iris Pavonia had hk 
dan wel of Curtis de eerste was die haar daarvoor hield, blijve in het midden gelaten; in elk geval vergiste hij 
zich; een vergissing, die begrijpelijk is, als men let op de (volgens de gewoonte van dien tijd) zeer korte en 
onvolledige beschrijving, die Linnaeus er van had gegeven. 
Hoe dit zij, de echte ris Pavonia, ze moge zooveel overeenkomst hebben met de door Curtis als zoodanig 
afgebeelde (de onze), dat ze later met deze tot één besoele werd gebracht, ze verschilt er zoo in ’ den 
van, dat eene vergissing thans onmogelijk is, 
