27S Therapia Scabiei epidemicae 



§. XLVII. 



Ad diaetam quod attinet , divitibus plus acquo falitos ci- 

 fcos> conco&u difficiles, et leguminofa, potus vero fpirituo- 

 fos et fermentativos prohibui; alirfienta e contrario ex avena, 

 bordeo , oryza et lafte parata, carnem vitulinam et alia conco- 

 ftu facilia, ftomacho grata , feligere fuafi. Pauperibus vero 

 regulas praefcribere diaeteticas, res erat plane impoffibilis. Ad 

 fanitatem quidem etiam redibant , fed tardioribus gradibus; 

 Voracitatem morbofatn, omnibus Scabie epidemica laboranti- 

 bus communem, in meliorem et naturalem ordinem redigere 

 quovis modo ftudui. Refrigerationes denique canc peius et 

 angue erant fugiendae, 



§. XLVIIL 



Eremediorum externorum clafle nihil elegi, excepto hoc 

 unico , quod aegrotantibus , cutis rigidiffimae humeftandae, 

 relaxandae , a fordibus liberandae , tranfpirationis vero natura- 

 lis, liberae, promovendaegratia, extremitates fcabiofas amyg- 

 dalarum farina vel fapone et aqua calida blande terere et lava- 

 re commendaverim. Cum ulceribus malignis, fi quae adfue- 

 runt, pro more chtrurgorum rationalium > non barbae ton- 

 forum ignorantia , attum fjuit. 



§. XLIX. 



Addam quasdam cautelas et obfervationes medico-pra&i- 

 cas. In omnibus morbis exanthematicis, in fcabie praefertim 

 epidemica, ufum topicorum valde noxium deprehendo; cura- 

 tio enim faltim eft palliativa, quae ferperitem in finu fovet. 

 Unguenta itaque mercurialia, fulphurata, et ex faturno parata 

 provide funt adhibenda, iln minus prorfus reiicienda; tubulos 

 et poros cutis conftringunt % obftruunt, tranfpirationem nec^f- 

 fariam impediunt , materiam fub cute haerentem augent^ st 



maio* 



