112 De Terra miraculofa Saxonica, 



orientisSolis lucem, in alia occidentis, aut agri&pratorumcul- 

 turam, in minimis depingeret , fuperabit. lnveniuntur enim, 

 inquit Cardanus t\ quandoque in Pario (quod marmoris fpe- 

 cies eft) formae confpicuae venarum varietate ac concurfu, 

 quae effi iem piftae haud inferiorem referunt. Et ob hanc 

 pulchritudinem & gratiam, lapidem, vel terram noftram mira- 

 culofam, theoretice mads, vel, ut Plintus habet, deliciarum 

 caufa^ a quolibet defideratatn efle , conftat, & cum propter 

 latentem fedem, an fruftus, & quales ferre queat, aut ad quae- 

 nam utennlia mechanica utilis eflet, folertiori ftudio nemo 

 quaereret, hoc etiam caufa fuit, ut nemo de eo curaret. Cum 

 vero poftea experientia deteftum eft, lapidem hunc facili ftu- 

 dio fcalpi atque fcindi, ignisque vi, ad fingularem duritiem 

 afliimendam, cogi pofle: tanto facilius concedendum efle, cre- 

 didimus, ex eo omnia varia vafa caelari, variasqueStatuas fculpi 

 pofle, quae forfitan, ratione durationis temporis, olim antiqui^ 

 contra iniurias fortes, aeri, aquae & igni, ut marmora, refi- 

 fterent, fed ad ftrufturam infidelis erat. Dolendum enim 

 magnopere eft, quod eam maxime ob caufam, quam fupra §. X. 

 de eius fibris dedimus metallicis, minutas tantum partes, imo 

 particulas communicare queamus. Centies enim milliesque 

 priusquam eiusmodi proportio gignitur, perire onme artificium 

 folet Antea excitatusCARDANUs, ubi 1. c # de marmorum gene- 

 ribus exponit, eadem fata expertus eft, quando fcribit : Eft £? 

 varium generis diverfi, quodfragile plerumque eft 3 & fponte rumpitur^ 

 quoniam partes in eo quaedam crudae , quaedam nimium exuftat funt. 

 Numimprobe, aniuftefaciat, qui terram noftram miraculo- 

 fam Saxonicam ad imperfefti marmoris fpeciem ablegaret? Vi- 

 de & fupra § X. Feliciori tamen fiicceflu huic incommodo ob- 

 viam iri pofle putarem, fi iftos lapides potius in profunda alti- 

 tudine caederent foflbres : fiquidem illis fibris (einer Ferwitte- 

 rung) absque dubitatione tribuendum eft, ut non magnae mo- 

 lis lapides protrahantur. Omnia etiam, quae haftenus fub no« 



ftris 

 T -^ 4*t Lib. VII. de Lapidibus, pag. 377, 



