Dyfenteriae malignae epidemicae. 179 



bus \ eie£to per alvum putrido excremento , item longe ante 

 mortem etiam fine fenfu quoque aegrisque nefciis eveniens, 

 quolibet ingefto mox augenda, niftu citius, ut omniaquaii tunc 

 velocifllme canalem alimentorum percurrere viderentur. Sunt 

 autem eiefta fub hoc perpetuo defluxu excrementa liquida, 

 fpumofa, pituitofa, biliofa, viridia, prafina, atra, ramentofa^ por^ 

 tiunculas, ut vifum fuit, abrafae villofae tunicae fecum vehen- 

 tia, alba, utplurimum fincero fanguine remixta, aliquando vero 

 rubello folummodo ichore, foetididlma odorem fubdulcem) 

 naufeofum, putridum, & plane fingularem, cadaverofo deterio- 

 rem, fpirantia, infciis aegris elapfa 7 vermes in fuo finu genera- 

 tos alentia. Solida autem qualiacunque^ nunquam, nifi fub ma- 

 nifefta morbi declinatione, animadverti. Poteft ideoque febris 

 dyfenterica occurrere fine fanguinis veftigio, fineperpetuo for- 

 tique illo dolore, peflima. Ingentem dolorem, eiefta mox pu- 

 trida illa materia, eft infecutus verbis vix fatis defcribendus te- 

 nefmus, obfummosanoillatosardentescruciatus, primariomor- 

 bo plus miferiae faepe concilians, fuperftes non raro diu adhuc, 

 fublato illo in inteftinis dolore. 



§.XI. 



Infantibus crebrioribus illis deieftionibus & perpetuo con- 

 nifu prolapfum eft inteftinum reftum, cum acerbiflimo crucia- 

 tu. Ediderunt quoque vermes, praefertim lumbricos, mox fin- 

 gulosj mox plures in unum globum convolutos. Flatus nun- 

 quam 7 vel rariflime, & crepitus efle propulfos, comperi. Femi- 

 nam iuniorem & robuftam vidi, incredibiliter hoc morbo, fub 

 continuo vomitu biliofo viridi, defluxu ventrisparum fanguino- 

 lento, viridi &fpumofo vero multo adfli&am, caninafamefimut 

 laborantem, atque illa fedata & vomitus & diarrhoeae levamen 

 ad tempus percipientem , ultimo tamen trucidatam. Videtur 

 itaque necfanguiscum excrementis profluens, necfummus dy£ 

 enterici fluxus dolor } morbi eflentiam conftituerefc fed potius 



2 % illam 



