

* 



contra Legem motus&c. 209 



B — 00 adeoque A&a — o^ fequitur <*. zz. — * a, h. e. ce- 

 leritatem fore eandem, fed negativam, feu in partem contra- 

 riam direftam : fupponit id de quo non folum dubrtari adhuc 

 poteft ^ fed cuius contrarium quoque infra demonftrabitur. 



§. VII. 



Si corpus motum fit durum , quiescens vero clajlicum. 



Ut hunc cafum curatius determinemus , ponamus primo 

 corpus quiescens ^efleelafticum, corpusvero B inmotucon- 

 ftitutum efle perfeftedurum. Moveatur B vi = v , quod (i in- 

 currat in A immobile, tota iua vi in illud aget. Quae cum ad 

 motum corporis A impendi nequeat , tota ad figurae mutatio- 

 nem adhiberitur y B vero perdet integramvim fuam , adeoque 

 & omnem motum. Poft compreflionem faftam , ceflanteaftio- 

 ne corporis B y corpus A ea vi fe reftituet , qua compreflum 

 fuerat, id eft tota vi corporis B. Hac vi aget iam in corpus 

 B, hinc illud repellet direftione contraria, vi integra. Pa- 

 tet itaque, corpus durum, incurrensincorpuselafticum quies- 

 cens immobile, refleftidebere eadem vi, qua ante confliftum 

 gaudebat. Cum itaque corpus durum ab elaftico refleftatur in- 

 tegra vi; elaftica corpora vero aliis legibus gaudeant , quam 

 dura; dubitari iam merito poteft de theli ab 111. de Maupertuis 

 propofita r quod nempe elafticum corpus ab elaftico reflefti 

 debeat, fiutrumque corpus aequaligaudeat elaftidtatis gradu. 



§. VIII. 



Si utrumque corpusfit elajlicum. 



Ponamus itaque, A & B efle corpora elaftica, quorum 

 prius immobile fit, alterum moveatur. Sit vis corporis B z~ v^ 

 fub confliftu non integra vis adhibebitur ad mutationem figu- 

 rae corporis A , uti hoc contingit, fi B tantum fuerit durum 

 (§. antec). Cum enim corpus B fimulj dum agit in A<j com- 

 App.N.Aft.fbyf.Mcd.T.IIL dd prima- 



