De Cedro Libani £fo. fflf 



cius ramorum fponte fua* arefcentium ad caudicem redit, eius 

 vero, ex vulneribus amputatoranratnorum tranfudantis, mul- 

 tum perit, irnmo; caudicis reliquus fuccus (ob cicatrices corti- 

 eis r per quem potiiTJmum , in arboris inerementum 7 ex radi- 

 eibus promovetur) in progrelTu luo turbatur: ex quibus alte- 

 tis fimul ratfo palam fit 5 cur Cedri in Libano , poft huius mon- 

 tis devaftationen* r fparfim tantum in earum iuventute reiittae 5? 

 tam breves^ crarfbs monftrofosque caudices obtinuerinte. 



III. Vitia mifii vertitur t% quod ad CELSII argumen- 

 tum pro fiia firmanda' fententia maximi ponderis ( nempe Ers 

 Arabihus non Jt^nifoare Cedrumfed Finwn) c haud refponderim^ immo 

 Buius argumenttne quidem in reliquorum eius argumenforum recenfio- 

 ne m) mentionemfecerim. Ad hoc argumentum relpondens Iubens 

 fateor, me illud argumentum minime ullhis, multo minus ma- 

 ximi r ponderis agnovifle , & propterea confulto ad illud haud 

 refpondiffe r filentio- potius praeteriffie, quia omnibus ante CEL- 

 SIVM in confeffb eft r nomen arabicum Ers omnina quidem 

 figniffcare Pinum r fedetiam, atque frequentius r idem nomen 

 Cedrum denotare , quod in refponfione ad obie&ionem K ex 

 probatiflimis au&oribus iam. demonftravi n).. Confiteor ergo^ 



& 



I) Nbv, llttcr. Gbettfng. p. 1T72T. Dar aUcrynicBtig/fe , fo Cei/iusfUr 

 feineNleinung anfuhret , finde nieht beanrwortet , ja nicht dn~ 

 malunter Ceifii GrUnden mit angefuhret 9 nehmlich dajS Eriim 

 Arabifchen keine Ceder , fondernPimt i]i+ 



m) OM p. 4^6; Hifl p # rg v 



n) Vid,.pag, fuper; 458. feqt[„noTa pv. p. 463. cum nota b. iifcm p. 464^ 

 cum nota r, quibus nunc addo itcrum laudanchim HAREN** 

 BERGIVM 1. c.p; io66.feq<£ uBi fimul ad confemientem JO* 

 SEPHVM, hifloriogmphum , Judacomm Sacerdbtem,, templf? 

 feaa eorumque contenta fuis ocnlis^ contemglatum r atque adl 



^04 $ rn&ir 



