Differtatio Epiflolaris. tS% 



inde pemicies mifello aegerculo non immineat: fcilicet ob (at- 

 tendite inoculatores) ratiouem fuper omnes alias maximam; & 

 eft. Quia in illo miti luftamine aliqua fubiguntur infita fermen- 

 fa motui illi variolofo difpofita, aut proxima, aut excitata: re- 

 ftitantibus in vifceribus, in utriculis r inglandulis, in fangui- 

 ne toto crudioribus immaturis variolofi veneni particulis, ideo- 

 que vera variolatio protrahetur ad tempus, ad annos : itaque 

 in adulta magis setate variolae contingent , in qua rrmlti magis 

 absque ulla haefitatione perib,unt. 



Tertia infuper propofitio accedit, aliquatenus jam m prin- 

 cipio tafta, fed non fatis enodata: iupradiftisin vinon impar* 

 Nofcisne, mi inoculator, num ille fubiturus fit curriculum 

 variolofum? Si affirmative refpondes> erras. Nou datur apud 

 tios fcientia haec, Ergo nefcis. Hoc poftto. In centum m- 

 fantibus v.g. decem a variolis debent efle immuues. Taliter 

 a natura creati} & qui habent folidorum nexum, & compagem 

 diaphorefi ineptam. Tu his decem infortunatis venenum adi- 

 gis. Quid erit? Refponde. Incipitcum vitae difcrimine. Ad 

 cutim hicnondatur transmiflio. Genius fermenti venenofi 

 fuapte natura tendit ad cutem : ob peculiarem horum infan- 

 i tum ftrufturam non poteft. Quo ibit venenum intrufum ? Re- 

 fponde. Siles. Horrefceus y dicam ego; ibit ad infanticidia 

 cumulanda. 



Quid agis, crudeliftime inoculator , venenum adfgendfc 

 illo quadrienni unigenito^ qui tam pulcher in cute fua tam fa- 

 nus, jocofus, & laetus in reliquo corpore tibi occurfat, & gar- 

 rit: illum ignorans& nefcius occidifti ; volensut perfas &ne- 

 fas bis variolas fubeat. Vtique. Audi. Ille puer jam antea 

 acutiffimomorbo laboravit. Morbi caufa fuerunt variolae in- 

 ternae ininteftinis, ventriculo, &c. (quod frequens, ut dixi- 

 mus, & probavimus), omnibus ignotae , ideoque variolofum 

 naturae penfum jam jam folutum fuerat. Quid refpondes? 



x 3 Nec 



