De Vteri ftranguktu. 157 



Probe igitur-perfpe&is, tam imminentis, quam praefen- 

 tis, & tranfientis morbi huius fignis diagnofticis, etiam quae 

 adfiidis futura foleant accidere, praecognofcamus. Uterque 

 vero falutis & mortis eventus, pro ratione fubie&i, fympto- 

 matum, atque etiam cauflarum differentia, variat, maximeque 

 diftingukur. 



Hic adfectus nofter licet pcr fe, fuaque natura, neque 

 ad mortem, neque ad falutem vergat femper, fed potius 

 wibiwot fit nuncupandus; tamen de illo generatim moneri 

 poterit, quod uterus idiopathice divexatus plus periculi por- 

 tendat, quam li ab aliis partibus malum illi fuerit communi- 

 catum. 



Quo vero plures partes in confenfum trahuntur, eo quo- 

 que graviora oriuntur fymptomata, ex quorum pluralitate vel 

 ferocitate, praecipue fi a partium nobiliorum, & ad vitalita- 

 tem maxime necelTariarum obfeifione fuborta fuerint, exitus 

 ambiguus, & utplurimum funeftus prasfagiri debeu 



Gravioribus iftis fymptomatibus adfcribuntur, in epile- 

 pfiam lic diclam uterinam metafchematifmus, afpbyxia, tipo- 

 tbymia, f/ncope & ex his apoplexia interdum confurgens; 

 vid. Forestus Lrb. XXVIlI. Obf 29. & Platervs Obferv. 

 pag. 18 '/♦ immo etiam refpiratio prope in totum cohibita; quse 

 fingula, curn reliquarum aftionura animalium depravatione, 

 tam vehementer ita fsepius urgent, ut etiara vivas pro mor- 

 tuis habitse ac fepultae fuerint; cuius praeter Forestum Lib* 

 VIII Obf 27 & 2p, atque Sennertum Prax. Lib.IV. p. 28?. 

 Salmuthus Qntur. II. Hiftor. 86 & 87. exempla recenfet 

 plane peculiaria. 



Quomodo vero uteri ftrangulatione decumbentes, per 

 aliquoc dierum fpatium, absque ullo refpirationis negotio, in 

 vita perfiftere queant, Sylvius his indicat verbis: Nulla^ in- 

 quit, tunc eft infpirati aeris neceffitas, ob nuilum in cordis 

 utntriculo dextro excitatum notabi/e fanguinis incendium 3 



V 3 ml- 



