De Infante recens nato , ex palati &c. 261 



Quod vero in univerfo hoc exiguae cuiusdam portionis 

 lactis transmittendae labore vel maxime mireris, erat, quod 

 nunquaro ftrangulationis aut convulfionum periculum, ex 

 gutcula quadam intra glottidem defcendente, fubierit infans, 

 licet tuffiret fsepius, & in eodem ipfiffimo molimine lac in 

 fummas nares ope linguae preflum, dein partim decidere, par- 

 tira iuxta latera depluere debuerit. 



Ceterum tufficula illa la&ationi faepe infefta, quae pulti- 

 bus ex farina & la&e confe&is communiter mitigatur, nullam 

 hic opem pro deglutitione facilitanda attulit, quoniam & pul- 

 tes per nares redibant, ni mater digito bolum in fauces pro- 

 fundius adigeret detruderetque. 



Vixit infans hic per iex feptimanas, caputque eius, de- 

 bite anatomico more praeparatum, adhuc fervo. Dolui mor- 

 tem infantis, & cogitavi faepius, quid, fi fimilis iterum fefe 

 offerret cafus, agerem, atque tum hoe proficuum fore iudi- 

 carem confilium, effe nimirum ex eburnea aut aurea lamina* 

 dimenfionibus prius fumtis, arte effingendum palatum , quod 

 pro laftatu appofitum , in externa offium maxillarium fuperfi- 

 cie firmaretur, utprima illa nutritio , quantum poffibile, ad- 

 iuvetur felicius; interim paulo fniffioribus alimentis magis 

 effe infiftendum, quam liquidis. Forte etiam foecundior ima- 

 ginatio quondam aliud cuidam, nec infelix, nec natura indi- 

 gnum frggeret pro hoc vitio medium. Cafus enim talis, li- 

 cet rariffimus, attentionem tamen meretur, ne, quem fervare 

 forfitan peraliquod tempus adhuc poffemus, infelicem eius- 

 modij frivole fic & praemature fame perire patiamur. 



K k j Cbfer* 



