Vulnus pugione peUori infiiftwn gft\ 315 



Quum dein anatomicara cadaveris fe&ionem propone- 

 rem, ftatim illa probata, mihique eius adminiftratio eoncefla 

 fuit. Aperto igitur infimo ventre, deprehendi hepar in fini- 

 ftro, lien vero cum fuperiori ventriculi orificio, quod nonnili 

 cefophagieft continuatio, in dextro, pylorumque iterum m 

 finiftro hypochondrio, ac renem finiftrum elatiorem dextro- 

 Pe&oris dein cavitatem luftrans, dextrum puimonum lobum 

 offendi inflammatum , fmiftro longe roinorem & coftis ar&if. 

 fime adhaerentem. Cor fere totum transverfe incubuit -dia- 

 phragmati, ita ut bafis eius finiftrum, apex vero dextrum re- 

 fpiceret latus; pericardium oblique cohaerebat cum hoc mu!t 

 culo; aortae arcus verfus dextrum, & vense cavae truncus af« 

 cendens & defcendens verfus finiftrum Ipe&abat latus; vena 

 autem azygos; in eodem hoc latere fita, amplior adhuc & 

 capacior deprehendebatur, quam alias ordinarie truncus ve- 

 nae cavae defcendens folet efle^ qui in hoc cadavere, a dia- 

 phragmate usque ad locum Ingreflus venarum emulgentium, 

 admodum anguftus &, coan&atus comparebat. Sic ergo ficus 

 naturalis omnium, in pe&oris aeque ac abdominis cavitate 

 contentorum vifceram, infigniter eratmytatus, adeoque irii- 

 rum haud videbitur, quod cor utrinque fueritperforatum, li- 

 cet vulnus in dextro latere fuerit infli&um. Ob graviffimam 

 autem hanc laefionem tota peftoris cavitas fanguine erat re- 

 pleta, nec maior aliqua partium confufio fub hoc ftatu requh 

 f ebatur, pro acceleranda vulnerati inorte» 



ScHOLIVM/ 



Mutatio haec fitus vifcerum licet admodum fit memora- 

 bilis, nontamen adeo rara eft, prout vulgo aeftimari pofiet, 

 unde illos, qui in primo artis exercitio conftituti funt, mp- 

 nendos efle duco, utprobe femper attendant ad ^ariattones, 



Rr 2 qua^ 



