gi6 Qbfervatw LXXXL 



quoe ih (sconrmia animali contingere pofllint:, Hisque fbrte 

 ©bveniencibus, infimu! recordentur, quod pnecipuum prrgno- 

 feos fundamcmum prsebeat. conftitutio< partium naturalis vel 

 praetermturblis, quoniam ex. illarum difpofitione exactius iu- 

 dicari poteft de ftatu earum, quaa.forte funt lrefe, inprimis fl 

 drcumftnntiae oceurrentes denotare videntur eiusmodi muta- 

 tionem, qua? cognitu tanto eft difficilior, quo pauciora adhuc 

 fida ac certa proftant figna,, eius praefentiam. debite manife- 

 ftantia., 



Exinde vero, quod : eiusmodi aberratibnes Naturas in ta^ 

 libus maxime fubie&is ? . cjpale fuit illud> de quo prafens agit 

 obfervatio, occurrerint,. manifefto patet, illas utplurimum. 

 iisdem efie congenitas. Dantur tamen etiam morbi, qui vif- 

 eeribus quibusdam ex fede fua dimovendis occafionem prse- 

 bere poflunt,. prout hoc variae confirmant obfervationes, 

 pafllm a compluribus celeberrimis Medicis adnotatae, Quod 

 ad cor,, trans/erfe diaphragmati incumbens, & pericardiuro y 

 oblique* huic mufculo adhserens, attinet, verum & ordina- 

 rium hunc eius efle fitum,. fub naturali vifcerum conftitutio- 

 ne, aflerit Winslovivs in Expofitione fua. anatomica^ quum 

 Anatomicorum plurimi faltem referant, bafin eius fuperius 

 & in medio pe6loris collocaram efle, apicem vero, feu inu- 

 cronem, deorfum & fimul verfus finiftrum latus vergere, quod 

 tatnen coincidit cum Winslovii aftertione & propriis meis 

 faepius in hac caufa fa&is & iteratis obfervationibus. Interira 

 tamen hic fitus infigniter quandoque mutatur, fiquidem difle- 

 fta fuerunt cadavera, in quibus cor ita inverfum fuit depre- 

 Henfum, ut fuperior pars inferiorem occupaverit locum, quale 

 exemplum exhibet Diarium eruditoruin (Joumal des Sanjans) 

 immuliere quadam in.Saxonia fufgenfa,, cui fimilcmihi etiam 



olte 



