de differenda Hydrdpicorum morte %fc. 157 



tonica, asgroti plerumque he&icam incurrunt. Hanc quo- 

 que ob caufam confilium modo addu&um , quod brevi ante 

 accefilim meum transmiffiim eft, approbare mininie potui, 

 quemadmodum etiam eventus inconvenientem eius monftra- 

 vit effe&um. Ignarus equidem non fum canonis Perilluftr. 

 L. B. uan Swieten, quem Commentar. in Boerha av ii 

 Aphor. Tom. I p. /<?. ad §. 4f. hifce commendat verbis: 

 Nullus widetur melior effe canon in Medicina, quam ilie 9 

 quod in curandis morbis jemper ad caufam primam, unde 

 omnia reliqud fluxerunt, Jit refpiciendum: ex boc funda- 

 mento enim fola certa k5 ^vatida auxilia deduci pojjunt. 

 Qui ex debilitate natum bydropem purgantibus emungend® 

 corpus curant, poft paucos dies mirantur £que tumere omnia, 

 dum omnia ruunt in flaccida b£c <vifcera, nihil fere de 

 ingefto potu per fudorem uel diaphorefin^ parum admodum 

 per urinam excernatur. Qui prtmam mali caufam inuejli- 

 gauerunt prudentiores , dijtendente faburra edufta , fafciis 

 laxum corpus ftringunt, vitiujicco, roborantibus reme- 

 ditSy corporis exercitiis, primam morbi caufam, unde 

 omnia fluxerunt, debellant. Sed de hac medendi ratio- 

 ne, iam olim Sydenhamio Jaudata, nullum adhuc cer- 

 tum & conftantem effe&um videre mihi licuit, Hac igi- 

 tur in re, ut meam fcientiam & experientiam fublevetis, 

 Viri Illuftres, & Veftra folidiffima eruditione, quam ego 

 in hydropis curatione foveo fententiam , corroboretis & 

 firmetis, aut in falutem & emolumentum generis humani 

 & artis noftrae falutaris emendetis, Vos etiam atque etiam 

 ca, qua/par eft, animi veneratione rogatos volo. 



u 2 HI- 



