G. E. Hambergeri. 287 



au&oritas infolentiae opponenda, oppofuit; atque ita con- 

 temtui hahuit adverfae parcis convicia, & maledi&a, ut fae- 

 pe nihil, faepe pauca refponderet, reprehenfionibus non ad 

 veritatem corroborandam , quae nulla erat; fed ad invidiam 

 faciendam idemtidem reco&is. Hac animi magnitudine cum 

 effet," optimam caufam veritatis a fe repertae, & nominis 

 per eam inventi, non poterat non tueri. Qua in re illum 

 magnopere adiuvit, quod in magno laudis ftudio gloriam 

 pOcerat in loco recufare, vel eam certe aliquando non ama- 

 re. Quam, quiubique impotentius confe&antur & adipifci 

 mifere cupiunt, ea ipfa faepiffime excidunt. 



Sed, quamquam haecita funt, tamen confitendum eft, 

 in rebus bene gerendis praeter ingenii praeftantiam, animi 

 magnitudinem gravitatemque, magnas effe fortunae partes, 

 ita quidem, ut illa fi careas, propofitum finem obtinere vel 

 ©tnnmo, vel maximam partem nequeas. 



Fuit ifta quidem fuperftitiofarum gentium ac pervetufta 

 opinio, felicitatem fortunamque Deorum immortalium iudi- 

 cio tribui, quodnos, correftione adhibitafic, ut verum in- 

 telligatur divinum numen, iuftiffime retinemus. Ac poffum 

 equidem in Hambergervm intuens, eiusque felicitatem re- 

 minifcens, quae illum in maximis rebus numquam deftituit, 

 putate, fignificationem illi hanc fa&am effe divinitus fepifli- 

 me, quam rata eiusdem confilia atque incepta habuerit nu- 

 men fupremum. Incidit prima illius adolefcentia in feli- 

 ciffimum tempus, quo emendari ac perpurgari a fordibus 

 coepta erat, artium atque fcientiarum magiftra philofophia. 

 Quod fi aliter accidiffet; neque ipfe fortaffis tantum boni, 

 certe non tam facile potuiflet fcientiis ab ipfo perpoliendis 

 adferre ; neque alii ad accipiendam dottrmae altius repetitae, 



fubti- 



