104 Dav - Henr. GAllandat 



DISSERTATIO 



fr 



l 



D £ 



DRACVNCVLO 



$ I V E 



VENA MEDINENSI. 

 §. i. 



Qui Medici aut Chirurgi peregrinas et longinquas regiones 

 inviferunt, hi fane cenfendi funt bene mereri, fi ea evul- 

 gant, quae ipfi invcnerunt au.t obfervarunt notabil\ora, circa 

 morbos Europae ignotos: ut poflint aiii easdem ad regiones ac- 

 cedere paratiores, artemque felicius exercere, acquifita quippe 

 iam fibi accuratiore theoria. Idque fieri oportet imprimis, cum 

 dc morbis agitur maxime fingularibus, fingularemque curatio- 

 nem exigentibus* 



Tales inter morbos referendus omnino is eft, qui Dracun- 

 cuhts dicitur, five Vtna Medinenjls. Qui morbus, quo in Europa 

 rarior, eo etiam eft periculofior. Hinc fit enim , ut Medici et 

 Chirurgi fermc eius inquifitione fuperfedeant, atque experimen- 

 torum inftituendorum occafionem, fi qua datur, prorfus negli- 

 gant* Quare nec mirum eft, crrafle ipfos artis principes, cum 

 fingularis huius morbi defcriptionem fufcepemnt , praecipuc- 

 que cum eius naturam et caufas indagarunt, 



Mihi autem contigit faepenumero, hunc morbum obfervaf e 

 ct curare, tum in hac ipfa urbe Fleflingae, ubi is non oppido 

 rarus eft, ob noftrum cum Guineae incolis commercium, tum 

 praccipue m ifta Africae parte, ubi frequens eft admodum* Li- 

 cet crgo libctque, veram et accuratam huius morbi defcriptio- 

 ncm tradcre a dcfumtam ex propriis mihi obfcrvationibus fat 



copio- 



