DISSERTATIO D£ DRACUNCULO etC, iog 



fuit occafio obfervandi hunc morbum apud Surinamenfes, Idem 

 ftatuunt chirurgi plurimi, teftes oculati, quibuscum fermones 

 hac de re habui multoties* Quin et affirmare poffum, horum 

 neminem mihi repertum fuiffe aliter fentientem* 



Ipfe ego praeterea teftor candide, me attentiffime et fcrupu* 

 lofiffime examinaffe hoc animal, atque in eo deprehendiffe cer- 

 tiffima vitae criteria. Neve quis de re dubitet, plures Dracun- 

 culos mihi, ope fpiritus vini, affervo; quorum infpectione li- 

 quido patet, nec concretioaes polypofas effe, nec pus fpiffum, 

 fed veros vermes a). 



Validiora argumenta defiderari nequeunt. Litem certe di- 

 rimunt, Num autem et iilos ab errore revocabunt, qui Parafx t m s 

 Petitum, et de la Faye autores fecuti funt ? hac de re nil pro- 

 nuncio. Regenerari cancrorum pcdes , pro certo habent hodie 

 docti, fabulofum cenfuiffent ante faeculum, Nec deerunt , qui 

 rideant, audientes, quod apud Guineenfes ©ftrea, aeftu maris 

 advecla, in arboribus, prope littora fitis 9 remanent ramis impe- 

 dita; veneuntque ramaiium fafciculis implexa: cuius tamen rei 

 teftes funt quotquot ad ea littora appulerunt navigatores. 



§♦ 4- 



DE MORBI CAVSIS. 



Poftquam evici, Dracunculum effe verum vermem, proxi- 

 mum forct in eius generationem et multiplicationem inquirere* 

 Verum hac in re, ficut in aliis multis , hatura fibi fua refervat ar- 

 cana, quae exfculpere nondum potuit ullaingenii humani fagaci- 

 tas, Nemo, quod fciam, fatis explicavit originem variorum ver- 

 mium, in Europa frequentium, ut qui reperiuntur in hominum 

 inteftinis, in canum renibus , in vervecum iecoribus, etc, Qjae 

 latent noftro faeculo, expifcabitur forte aetas felicior. 



O 3 Morbo 



a) Hi vermes funt bicipites, Nimirum nnaquaeque extremitas pro- 

 prium fibi caput habeU Altero autem capite vivente, alterum fem- 

 per videtur raortuum, 



