'26 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL IV. 



de 26 bekende geslachten vinden we 26 çf en geen enkel Ç. Bekend is, 

 dat bij den Potvisch de cT dieren tot 18 à 20 m. lang worden en de 9? 

 nauwelijks de halve lengte bereiken. Vinden we dus een ? voor het ge- 

 slacht opgegeven en een lengte van datzelfde dier van 60 — 70 voet, dan 

 mogen we dus wel zeggen, dat we in zoo'n geval een <ƒ exemplaar voor 

 ons hebben. Voorbeelden hiervan geven ons de Nos 1 ? 25 en vermoe- 

 delijk ook 12. Daardoor wordt het aantal (f dieren wel 29, tegenover geen 

 enkel Q ! Al is de maat in voeten nogal onzuiver en al is in de verschillende 

 gevallen zeker niet dezelfde „voet" gebruikt, het verschil tusschen het 

 cT en 9 geslacht is, wat betreft de lengte, zóó groot, dat we rustig die 

 fout kunnen verwaarloozen. Vanwaar dat groote verschil, 29 çf , tegen- 

 over geen Q? Zijn er in het algemeen misschien meer cT d an 9? °f ^ s dat 

 in de 16e, 17e en 18e eeuw zoo geweest? Bij andere groote Cetaceën 

 vinden we dat opmerkelijke verschil niet, tenminste bij Balaenoptera vond 

 ik voor Nederland ongeveer evenveel çf als 9 dieren, die strandden. En 

 voor de overige landen om de Noordzee gelegen, geldt hetzelfde. Ook 

 daar gemiddeld voor Balaenoptera cijfers, die voor het tf en 9 geslacht 

 met elkaar overeenstemmen. Om deze zaak van het geslacht van de Pot- 

 visschen uit te maken, zouden gegevens uit andere landen, speciaal uit 

 Engeland, van waarde zijn. 



Wij beschikken intusschen niet over zulke gegevens, die dan ook al 

 heel moeiehjk zijn te krijgen. In „A book of Whales", van F. E. Bed- 

 dard, 1900, staat op bl. 202: „It travels in „schools". When solitary 

 individuals are^ seen, such as those which have been rarely cast up on 

 our shores, they seem to be generally old males." Dus we zien hier 

 hetzelfde als bij de exemplaren van onze kust. Des te merkwaardiger is 

 dan ook wat dezelfde Engelsche schrijver ons op blz. 208 mededeelt: 

 „There were altogether 32 of the monsters stranded on that occasion. It 

 is a curious fact that the" majority of these individuals were females." 

 Bedoeld wordt hier het stranden van een groot aantal Potvisschen (32), 

 den 14den Maart 1784 te Audierne, in Bretagne aan de zuidkust. 



Eerst in de allerlaatste jaren is men er toe overgegaan om te boek 

 te stellen alle gevallen van stranding van Cetaceën op de Engelsche 

 kusten. In de drie „Reports on Cetacea^ van 1914, '15 en '16, uitge- 

 geven vanwege het Britsch Museum, vinden we slechts 1 Potvisch opge- 

 geven: Report 1914, blz. 8, No 76, 18 December 1913, Fort George, 

 Inverness, N. Schotland; een dier van 48 voet, dus een <ƒ exemplaar. 

 Een bewijs hoe zeldzaam de Potvisschen tegenwoordig zijn! Dit geval 

 van Dec. '13 is een der laatste dat waargenomen is in Europa, en alweer 

 een <ƒ dier! 



Het juist verschenen „Report on Cetacea" No 4, 1917, geeft een zeer 



