30 



ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL IV. 



/SZS 



^7à n èaLC 



o •». k» cj *.Oi o»n «'e ^. 



/6oo- 



'S66 

 'S?? 



/so/ 

 /6o3 

 'öo6 



'7f/4 

 /6/? 



/6X9 

 /Ö3S\ 



/64j 



OQ* 





//00- 



s?6l 

 /yea 



/?<?. 

 /?<ffi 



/<PôO. 



1 



*■ N> U *v O. <* V, <%> 



Ook in Engeland zijn in die 2'/ 2 eeuw 

 er verscheidene gestrand, en herhaalde- 

 lijk zijn groote troepen Potvisschen in 

 die jaren door visschers in de Noordzee 

 gezien. Men krijgt zoo den indruk, dat 

 in 't eerste derde deel van de 16de eeuw 

 een inval van deze reusachtige dieren 

 heeft plaats gehad in de Noordzee, en 

 dat drie maal, in de jaren 1577, 1617 

 en 1762, hoogtepunten bereikt zijn (zie 

 Fig. 2). Tusschen de drie juist genoemde 

 jaartallen in, krijgen we dan met klei- 

 nere of grootere tusschenpoozen, enkele, 

 min of meer op zich zelf staande ge- 

 vallen. Yóór 1531 kennen we geen stran- 

 dingsgevallen, maar 't is best mogelijk 

 dat die er wel geweest zijn, intusschen 

 niet geboekt werden en dus voor ons 

 verloren gingen. Nâ 1788 kennen we 

 evenmin gevallen van stranding in Neder- 

 land. Waren ze er geweest, ze zouden 

 zeker nauwkeurig bekend zijn en uit- 

 voerig beschreven, dus behoorlijk voor 

 het nageslacht bewaard. 



Aangezien ook op de Potvisschen 

 ijverig jacht wordt gemaakt, wordt de 

 kans er niet grooter op, dat er hier te 

 lande nog eens een exemplaar zal komen. 

 Ze worden uitgeroeid, net als alle andere 

 groote zoogdieren. Toch blijft de moge- 

 lijkheid bestaan, dat er ook aan onze 

 kust nog eens een Potvisch strandt, ge- 

 tuigen de gevallen van Schotland, Decem- 

 ber 1913, van "W. Ierland, September 

 1916 en Mei 1917. De inval, waarvan 

 ik boven sprak, schijnt geëindigd «te zijn 

 met het afloopéh van de 18de eeuw. 

 Misschien is het wel voedselgebrek ge- 

 weest, dat de Potvisschen noodzaakte 

 strooptochten te houden in de Noordzee. 

 Zeker is, dat ze aan onze kusten geducht 



