206 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL IV. 



zijn uitgelaten. Rekenen we de 6 „oorlogsgevallen" er bij, (1 in Maart '15, 

 1 in Juli '16 en 4 in November '14), dan zijn er zelfs 39 Nederlandsche 

 gevallen weggelaten. Niettegenstaande dat verlies, handhaaft zich curve 1 

 volkomen in curve 5. 



In curve 6, de laatste van deze serie graphische voorstellingen, is 

 alles zoo ongunstig mogelijk voorgesteld. Van de landen om de Noordzee 

 gelegen, zijn wat betreft de strandingsmaanden, alle gevallen van Engeland 

 én van Nederland er uit gelaten. We houden dus over de 7 landen : 

 Frankrijk, België, Duitschland, Denemarken, Rusland, Zweden en Noor- 

 wegen. Tezamen hebben deze landen maar weinig strandingen gehad. 



Geen wonder dus, dat curve 6 er heel anders uitziet. We kunnen haar 

 ontstaan denken, door van curve 1, curve 2 én 3 af te trekken. Zelfs nu 

 nog, handhaaft zich de Novembertop. Duidelijk steekt deze top nog uit. 

 De voorjaarstop, in April, is er, maar wordt door 2 andere toppen, 

 Februari en Juli, onduidelijk gemaakt. Door het domineeren nu van de 

 Noordelijke landen, is Juli met 6 -gevallen uitgekomen, waarvan men de 

 verklaring hierboven vindt. Het Februaritopje van 5 gevallen, wordt 

 veroorzaakt door de Zuidelijke landen, Frankrijk en België. De plaatsen 

 zijn, de kust van Picardie (mond van de Somme), Duinkerken, het Kanaal 

 en Ostende. De 5e plaats is Grömitz in Holstein, even benoorden Lübeck. 

 Dit geval, zoo ver weg van de juist genoemde Zuidelijke landen, betreft 

 een in de Oostzee verdwaalden vinvisch, die we verder buiten rekening 

 laten. Dit dier heeft den hoofdtroep niet kunnen volgen op den terugkeer 

 naar het zuiden. We zien dus, dat in Februari de vinvisschen meer In 

 het zuiden, zich ophouden. De Februaritop wordt dus door den trek van 

 deze dieren verklaard, net als de Julitop, dien ik besprak bij curve 4. 

 Diezelfde Julitop is hier nu in curve 6 ook weer duidelijk te zien. De 

 2, hier bij curve 6 voor het eerst goed voor den dag komende toppen in 

 Februari en Juli vinden dus hun verklaring in den trek. De 2 andere 

 toppen, voor April en November, zijn de toppen, die we al zoo herhaald 

 tegenkwamen. 



Bovenstaand overwegend, zien we dus dat ook in curve 6 nog veel 

 bruikbaars te vinden is, wat met de 5 andere curven klopt, al moeten 

 we bedenken, dat hier maar weinig strandingsgevallen overgebleven zijn. 



We zouden nu nog kunnen teekenen de curve voor Engeland en Neder- 

 land tezamen, als de landen, die de meeste strandingen hebben opgeleverd. 

 Men krijgt die lijn, door curve 2 bij 3 op te tellen. De overeenkomst 

 met curve 1 is volkomen en geeft ons geen nieuwe gezichtspunten. Net 

 als Nederland, heeft Engeland in 1914, '15, '16 en '17, ook „oorlogs- 

 gevallen" van stranding gehad. Hoeveel precies en in welke maanden en 

 jaren, is niet bekend. Hun aantal is intusschen gering ten opzichte van 



