210 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL IV. 



het zuidwesten, westen en noordwesten. Die beide landen krijgen de 

 vinvisschen voor het grootste deel uit de Noordzee, en dus niet vanuit 

 het Kanaal en het Nauw van Calais. De vloedstroom is voor het voort- 

 stuwen van doode dieren van groot belang. Ten zuidwesten van Engeland 

 en Ierland komen de vloedgolven uit den Atlantik, Europa binnen. Een 

 tak ervan gaat het Kanaal in, wordt door het Nauw van Calais gestuwd 

 en gaat langs de geheel e Belgische en IN ederlandsche kust, om in de 

 buurt van Helgoland dood te loopen. Indien wij soms eens een vinvisch 

 krijgen, in dooden toestand natuurlijk, uit het Kanaal, dan komt hij door 

 dezen vloedstroom in onze wateren. Een 2 ilft , zwakke, tak van den vloed- 

 stroom uit den Atlantik, gaat door het St. Georgekanaal de Iersche Zee in 

 en door het Noorderkanaal er weer uit. Yinvisschen schijnen maar heel 

 weinig in de Iersche Zee te stranden ; ik ken tenminste slechts 3 gevallen. 

 Een zijtak van juist genoemden vloedstroom gaat natuurlijk het Kanaal 

 van Bristol in. De rest van den vloedstroom gaat ten westen van Ierland 

 langs; langs, en deels om, de Hebriden bereikt hij dan de noordkust van 

 Schotland en de Orkaden. En nu gebeurt er iets, wat ik voor het aan- 

 spoelen van vinvisschen aan de oostkust van Engeland, speciaal in het 

 noordelijke deel, van groot belang acht. De vloedstroom gaat nu van het 

 noorden van Schotland de Noordzee in, dus naar het zuiden, vlak langs 

 de Schotsche kust. Hij blijft nu verder de geheele Schotsche en Engelsche 

 kust volgen en loopt dood in de baai van Londen. Hij ontmoet daar 

 trouwens den tak, dien ik het eerste noemde en die uit het Nauw van 

 Calais kwam. Het is duidelijk dat die twee elkaar tegenwerken. Vergelijk 

 ook, de Martonne, Traite de Géographie physique, 1913, bl. 290, (19). 

 De vloedgolven, die voor strandingen beteekenis hebben, zijn hiermede 

 genoemd. Een andere zeestrooming, die misschien nog invloed heeft, en 

 die, voor een deel althans, den vloedstroom ondersteunt, is de golfstroom. 

 Deze komt van de Amerikaansche oostkust, op 40° N. breedte, steekt 

 dwars den Atlantik over en komt ten Z. W. van Engeland en Ierland, 

 Europa binnen. Hij zendt een zwakken tak door het Kanaal en het Nauw 

 van Calais, de Noordzee in. Een andere tak gaat naar de Iersche zee. 

 De hoofdstroom van den golfstroom gaat bewesten Ierland om, bereikt 

 de noordkust van Schotland, en valt bij de Orkaden de Noordzee binnen. 

 Hij stroomt naar het zuiden tot ongeveer de Doggersbank en gaat dan 

 naar de Deensche kust. Een kleine tak gaat naar het Skagerrak. De 

 hoofdstroom, vereenigd met een takje uit het Skagerrak, gaat van de 

 Deensche kust naar het noorden, langs de kust van Noorwegen, die hij 

 verder volgt. De golfstroom is een warme stroom, die beteekenis heeft, 

 ook voor de vinvisschen, als verwarmer van het zeewater. Zie hierbij 

 ook, Ratzel, Die Erde und das Leben, 24e Band, 1902, bl. 236, 239 en 



