's RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 215 



de doode dieren steeds den vloedstroom naar het zniden mede en zijn 

 daar, in het zuiden, dus gauwer, dan bij ons, omdat ze een eind bezuiden 

 Doggersbank den vloedstroom tegen hebben. M. a. w., van Engeland tot 

 ons land zwerven de dieren méér rond, dan van Noord-Engeland tot 

 Zuid-Engeland, langs de oostkust. In dat omzwerven door de 2 verschil- 

 lend loopende vloedstroomen, zal dat verschil van 4 à 5 weken zitten. 

 Indien wij niet de zoo sterk voorheerschende westenwinden hadden, zouden 

 we heel wat minder strandingen hebben gehad, dan het geval is. Zonder 

 westen-, noordwesten- en noordenwind, zou de vloed, die uit het zuiden 

 langs ons land heengaat, de dieren spoelen naar Sleeswijk-Holstein. Zon- 

 der genoemde winden, zouden alle doode vinvisschen aan Engeland's 

 oostkust, in Engeland zelf stranden. De vloedstroom langs onze kust mag 

 ons eens een enkel dood dier uit het zuiden aanbrengen, de groote meer- 

 derheid hebben wij te danken aan onze voorheerschende winden, en aan 

 de inhammen in het noorden en het zuiden van ons land. 



Het spreekt dus wel vanzelf, dat een aan stormen rijk najaar, ons 

 meer vinvisschen kan bezorgen, dan een rustig. 



De verschuiving van de voor- en najaarstoppen in curve 1,2 en 

 curve 2,3, wordt dus veroorzaakt door den tijd, die noodig is, om vin- 

 visschen te vervoeren. Uit de grootte van die verschuiving laat zich, 

 tenminste eenigszins, nagaan, hoelang de dieren wel op zee kunnen rond- 

 zwalken. Een en ander geldt natuurlijk alléén Voor doode voorwerpen. 

 Dat de najaarstoppen steeds zoo hoog zijn, komt omdat de vinvisschen 

 in dien tijd van het jaar lang in de Noordzee zijn en dan na eenige 

 weken naar alle windstreken kunnen stranden, behalve ongeveer naar 

 het noorden. Yoor het geheele Noordzeegebied is het najaar de beste 

 strandingstijd. In het voorjaar zijn de dieren tusschen het Kanaal en 

 Ierland in, en meer verspreid, daar er geen of weinig haring enz. is, 

 om hen wat samen te brengen in troepen. De strandingsgevallen liggen 

 veel verder uiteen, de verplaatsing is sneller en gaat over een veel groo- 

 ter oppervlak. In de Noordzee zelf, althans zeker in het noorden ervan, 

 is, in het voorjaar, het aantal vinvisschen gering. En juist vooral vanuit 

 de Noordzee worden alle landen van doode vinvisschen „voorzien". De 

 toestand in het min of meer afgelegen stuk van Noord-Frankrijk, komt 

 geheel met deze zienswijze overeen. Het spreekt dus verder vanzelf, dat 

 overal de najaarstoppen zoo hoog en die van het voorjaar lager zijn. Het 

 optreden van de haring speelt hierbij bepaald ook een grooten rol. 



Langs de geheele Nederlandsche kust komen, zonder bepaalden voor- 

 keur, strandingen voor. De Zeeuwsche en Zuid-Hollandsche eilanden 

 hebben er tezamen 12. Hierbij zijn 2 „oorlogsgevallen", Wissekerke en 

 Hoek van Holland. Op de Wadden spoelden er 8 aan. In de Zuiderzee 



