's BUKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 217 



de reden opgeven, waarom levende vinvisschen, b.v. op den trek, het 

 Nauw van Calais en de Iersche Zee vermijden, over het geheel. 



Zooals bekend is, ontwijken de dieren in het algemeen de kusten, 

 wel wetend dat die hen noodlottig kunnen worden. Waar dus twee kus- 

 ten elkaar naderen, zooals zeer fraai te zien is bij het Nauw van Calais, 

 (slechts 30 k.m. breed), is het duidelijk, dat de vinvisschen zich liever 

 niet verder wagen, maar teruggaan en meer de ruimte kiezen. Yoor het 

 St. George- en Noorderkanaal, de twee toegangen tot de Iersche Zee, 

 geldt hetzelfde, schoon in mindere mate, want althans eerstgenoemd ka- 

 naal is wijder. Het Noorderkanaal is op één punt nóg smaller dan het 

 Nauw van Calais. Dat punt is bij Fair Head, in den noord-noordoosthoek 

 van Ierland. Die nauwe straten worden dus vermeden, wat niet weg- 

 neemt, dat eventueel een doode vinvisch er door kan drijven. Dat komt 

 dan ook werkelijk voor. Bij het Nauw van Calais voegt zich nog een 

 tweede bezwaar. Deze engte is n.l. zeer ondiep. Er komen plaatsen in 

 voor, die bij den gemiddelden waterstand maar 3 of 2 m. water bevatten. 

 Die plekken zijn „The Varne" en „The Ridge of Colbart". Een vinvisch 

 zou daar dus zoowat met zijn buik aan den grond raken. Een aardige 

 bevestiging van het bovenstaande hoorde ik nog van een modern walvisch- 

 vaarder uit Punta-Arenas, zuidpunt van Chili. Indien vinvisschen vanuit 

 den Atlantik, Straat Magelhaens inzwemmen, komen ze weldra aan een 

 nauwen doorgang, „the first narrow". Ze gaan dien niet door. Zwemmen 

 de dieren vanuit den Stillen Oceaan Straat Magelhaens in, dan passeeren 

 ze de stad Punta-Arenas en komen even ten noorden daarvan wéér voor 

 een engte, „the second narrow". Ook deze tweede straat gaan ze niet door. 

 De beide „narrows" zijn nu verbonden door een zich plotseling sterk 

 verbreedend bekken, waarin de dieren ruimte genoeg zouden hebben ; 

 intusschen, nóch van de eene, nóch van de andere zijde van den oceaan, 

 komen er ooit vinvisschen in dat bekken. Steeds keeren de dieren om, 

 vóór het bereikt te hebben. Dit voorbeeld uit de praktijk, dat jaren lang 

 werd gecontroleerd, lijkt mij zeer leerzaam en overtuigend. Het bevestigt 

 mijne opvattingen over het Nauw van Calais en andere dergelijke straten. 



Volgens de eeuwen gerangschikt, vinden we in alle landen om de 

 Noordzee tezamen een aantal gestrande vinvisschen van : 

 in de He eeuw .... 1. 



4. 



9. 



11. 



11. 



121. 



en „ „ 20e „ tot 1918 . 38. 



» 



» 15e 



55 



» 



, 16e 



w 



r> 



» 17e 



» 



55 



„ 18e 



r> 



r> 



„ 19e 



55 



» 



„ 20e 



n 



