224 ZOOLOGISCHE MEDEDEELTNGEN — DEEL TV. 



N° 50, 1825. Het skelet is in de Universiteit te Greifswald. 



N° 52, 1826*. Dit nummer is goed bekend geworden door Schlegel: 

 „Verhandeling over eenen, in het jaar 1826, aan de Noord-Hollandsche 

 kust gestranden vinvisch", (45). Zie ook Schlegel, Zoogdieren, (5), 

 bl. 79. Bij de verhandeling zijn twee afbeeldingen. De keel- en 

 borstplooien hebben daar de zonderlinge fout, dat ze alle evenwijdig 

 met elkaar geteekend zijn, terwijl in werkelijkheid genoemde plooien 

 elkaar op tal van plaatsen snijden, zie b.v. de ets van Overbeek, 

 1791*, onder n° 34 genoemd. Bij de 6 voorwerpen, die ik zelf zag 

 in 1914, '15 en '16, waren die snijpunten ook duidelijk te zien. De 

 plooien vertakken zich herhaaldelijk. Het is onbegrijpelijk, dat Schlegel 

 die vertakkingen heeft weggelaten in deze overigens zoo goede tee- 

 keningen. In „de Levende Natuur", Jaargang 19, Afl. 20, van 15 

 Febr. 1915 (2), heb ik op bl. 423, 424 en 425, eenige van deze 

 vertakte plooien geteekend, van den vinvisch van Wissekerke, n° 176. 

 Het skelet is in het Museum te Parijs (Schlegel, Abh. I, bl. 42), (46). 

 Hoezeer ook Schlegel de dupe is geworden van de talrijke verschil- 

 lende soorts- en geslachtsnamen, blijkt nog in zijn verhandeling op 

 op bl. 4, waar hij zegt: „Naar het onderzoek van Cuvier behooren 

 alle tot nu toe beschrevene vinvischsoorten tot ééne species, en be- 

 paaldelijk tot diegene, welke in de Noordelijke zeeën gevonden wordt, 

 en onder den naam van Balaena rostrata, loops, musculus, Rorqual, 

 physalus enz. (! !) bekend is." Op bl. 13, gaat Schlegel voort: „Door 

 alles wat wij hier aanvoerden schijnt het ons toe bewezen te zijn, 

 dat alle vroeger beschrevene vinvisschen slechts tot een en dezelfde 

 soort behooren". Afgezien van slecht bekende gevallen, waren er 

 tot 1826, toen Schlegel dit schreef, haast uitsluitend Balaenoptera 

 physalus, in óns land, gestrand. De eerste rostrata kwam eerst in 

 1862*. De andere soorten spoelden bij ons zoo goed als nooit aan 

 en ook van rostrata zijn maar 4 gevallen bekend, tegen 29 van 

 physalus. Men kan zich dus het standpunt van Schlegel wel begrij- 

 pen, al was in 1819 (n° 44) borealis bij Grömitz gestrand en door 

 Rudolphi uitvoerig beschreven. In 1870 schreef Schlegel, (5), Zoog- 

 dieren, bl. 99 : „Er zijn met zekerheid slechts 3 soorten van vin- 

 visschen bekend". Rostrata rekent hij dan, in 1870, óók tot onze 

 fauna. Het oude standpunt van 1826 was toen dus verlaten. 



N° 53, 1827. Dit is het meest beroemde strandingsgeval, dat voorgekomen 

 is. Het dier was, zelfs voor een vinvisch, van ontzaglijke afmetingen. 

 Over dit exemplaar bestaat veel litteratuur, verder kennen wij er 

 goede afbeeldingen van, en is het skelet, vrijwel compleet, bewaard. 

 Onder den naam van „de vinvisch van Kessels", of „de vinvisch van 



