228 ZOOLOGISCHE MEDEDEELTNGEN — DEEL IV. 



daarom van zooveel belang, omdat er duidelijk op te zien zijn de 

 plekken, aan de punt van den boven- en den onderkaak, waar nog 

 sporadische haren voorkomen. Meestal zijn deze haren bij gestrande 

 voorwerpen verloren gegaan. Slechts weinige onderzoekers hebben 

 ze gezien. Aan de onderzijde van de penis van dit dier kon Schlegel, 

 »eine ziemlich tiefe Lângefurche bis zu ihrer Spitze", (bl. 11) con- 

 stateeren. Bij den vinvisch van Castricum, 1915, n° 181, vond ik 

 deze lengtegroef eveneens. Zie verder onder n° 181. In den Cat. 

 Brit. Mus. (9) bl. 155 staat ook nog een en ander over n° 73. In 

 Scheveningen is het skelet een tijdlang te zien geweest. Later is 

 het in het Museum te Leiden gekomen. Zie ten slotte nog van 

 Oort's publicatie over Lagenorhynchus enz. 1918, bl. 60 (49). 



N° 74, 1842. Hiervan is slechts bekend, dat die vinvisch dood in zee 

 ronddreef. 



N° 75, 1842. Zie hierover ook nog Cat. Brit. Mus. (9) bl. 148. Gray 

 en Eschricht hebben tezamen het bijna complete skelet van dit dier 

 op het eiland Wight bezocht. Naar ik met zekerheid weet, stond 

 dit skelet nog in 1902 op genoemde plaats. Vermoedelijk is het er 

 nog wel, of weet men daar, waar het eventueel is heen gebracht. 



N° 76, 1842. Het skelet te Londen, British Museum. Voor een afbeel- 

 ding van het exemplaar, zie „Illustrated London News", I, bl. 388. 



N° 78, 1844*. Dit Nederlandsche geval alléén bij van Beneden gevonden. 

 Het wil mij twijfelachtig voorkomen, maar er is verder weinig van 

 te zeggen. 



N° 81, 1847. Skelet te St. Petersburg. 



N° 82, 1847. Zie ook Cat. Brit. Mus. (9) bl. 374. Skelet in Parijs, „Jar- 

 din des Plantes", waar ook de opgezette huid van het dier is. 



N° 83, 1849. Van Bemmelen, „Bouwstoffen" (6) bl. 247, vertelt hiervan: 

 „Tusschen 2 en 7 November 1849 door visschers langs de Groning- 

 sche kust waargenomen en op 8 November gestrand op het eiland 

 Borkum." 



N° 86, 1851*. Langen tijd is de strandingsplaats onzeker geweest. Er 

 heerschte de volgende verwarring. Gray (9), naar van Beneden, 

 geeft op, bl. 153: „. . . . a whale found by the fishermen near the 

 Isle Urk on the 23 rd November 1851, and floated to the Isle Vlie- 

 land". Van Bemmelen (6) bl. 247, zegt: „Een (vinvisch) op 22 

 November 1851 nabij het eiland Vlieland". Waar is het dier nu 

 gestrand, bij Urk of bij Vlieland ? Een bericht van den Heer Bryce, 

 leeraar Erasmiaansch Gymnasium te Botterdam, aan mij, 15 Augustus 

 1917, lost deze zaak op. De Heer Bryce was in 1917 op Urk en 

 ontmoette daar een 85-jarig Urker visscher, die 66 jaar geleden het 



