s RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 231 



N° 118, 1870. Skelet te Aberdeen. 



W 120, 1871. Skelet te Luik. 



N° 122, 1871. Skelet te Londen, British Museum. 



N° 124, 1872. Skelet te Edinburgh. 



N° 125, 1874. In Brehm (23), op bl. 501, wordt verteld, dat een jong 

 exemplaar in het voorjaar van 1874 in de Oostzee verdwaalde en 

 den 23 sten Augustus op de reede van Dantzig kwam. Daar lagen 3 

 Duitsche oorlogsschepen, die het dier 75 kogels toezonden, zonder 

 succes. Een degenstoot trof ten slotte een groote slagader, waardoor 

 de vinvisch door bloedverlies stierf. Bij de sectie bleek de maag 

 vol visch te zijn. Waar het skelet bewaard wordt, is niet opgegeven. 



N° 128, 1878. Skelet te Rijssel, Musée de la Faculté Catholique. 



N° 130, 1880. Skelet te Londen, British Museum. 



N° 131, 1880. Dit exemplaar is, naar Southwell (1) opgeeft, bl. 75, per 

 spoor (!) vervoerd naar Birmingham en daar tentoongesteld. Waar 

 het skelet is, wordt niet gemeld. 



N° 132, 1880. Tentoongesteld te Londen, Old Kent Road. 



N° 133, 1881. Een zeer belangrijk geval, omdat vooreerst de soort sib- 

 baldii is, die zelden voorkomt, terwijl verder het dier door K. Mö- 

 bius werd bezocht. Levend gestrand. Rechts en links in den bek 

 zaten 280 blauw-zwarte baarden, waarvan de grootste 43 cm. lang 

 en aan de basis 15 — 16 cm. breed was. Deze baarden droegen 

 zwarte haren. Skelet te Kiel, Zoölogisch Instituut. De staart liet 

 Möbius in blik natrekken en uitknippen. Zie verder de verhandeling 



, van Möbius, Schriften der Naturwissensch. Ver. Schlesw.-Holstein, 

 1885, (60). 



N° 136, 1882. Skelet te Londen, British Museum. 



N° 137, 1883. Flower beeldt van dit exemplaar het borstbeen en de 

 l ste rib af. Het borstbeen is grootendeels van kraakbeen, met, in 

 het midden, een ronde beenkern, die zich wel meer en meer uit- 

 gebreid zou hebben, naarmate het dier ouder werd. De typische 

 vorm van het borstbeen is ook in het kraakbeenige deel ervan reeds 

 te zien. De „koppen" der ribben (de eerste, rechts en links) zitten 

 met kraakbeenstukken aan het borstbeen vast. 



N° 138, 1883. Skelet in het Sydney-Museum. 



N° 139, 1884. John Struthers heeft over deze Megapteva een boek van 

 188 bladz. geschreven, voorzien van 5 platen, met op iedere plaat 

 verscheiden afbeeldingen. Plaat 1 geeft het dier, op het strand 

 liggend, uitstekend weer. Plaat 2 geeft de baardenreeks, rug- en 

 staartvin, en de 2 rudimentaire tepels van dezen <ƒ Megaptera. 

 Plaat 3 behandelt schoudergordel met borstvin. Merkwaardig is, 



