234 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL IV. 



felachtig voorkomt. Intusschen heb ik het toch in de lijst opgeno- 

 men, in de hoop er nog eens iets over te hooren. Het is meer ge- 

 beurd, dat een stranding slechts door een enkel persoon onthouden 

 werd, getuige het vorige nummer. 



N° 160, 1904*. Dit nummer is ons goed bekend geworden. Weber en 

 Redeke hebben dezen vinvisch bezocht. Carl Denker, den Helder, 

 schreef er over in „de Levende Natuur", 1905, bl. 249.(14). Dr. A. 

 J. van Pesch, Amsterdam, heeft onder den schuilnaam K. Hillus, in 

 „Op de Hoogte", jaargang 1, 1904, uitvoerig over dit dier bericht. 

 Zijn opstel gaat vergezeld van 5 zeer goed gelukte foto's, de eenigste 

 die over dit geval zijn gemaakt. Prof. Weber bezit die opnamen 

 ook; van Pesch heeft de negatieven bewaard. In „Op de Hoogte" 

 zijn allerlei bijzonderheden te vinden. Op een van de foto's zijn de 

 2 spuitgaten te zien. Helaas was de schedel gebroken, zoodat geen 

 skeletdeelen zijn bewaard. 



N° 161, 1910* . Ook dit geval is uitstekend bekend. Talrijke foto's zijn 

 ervan gemaakt en het skelet is onder leiding van Sunier, uit Gro- 

 ningen, schoongemaakt en opgesteld in het Zoologisch Museum te 

 Groningen. Deze vinvisch dreef dood in zee, nabij Schouwen en 

 werd gevonden door een visscher uit Burghsluis, ten westen van 

 Zierikzee. Het dier is eerst naar Zierikzee gesleept en later naar 

 Yere gebracht. Daar is hij gekocht door den Heer van Beveren en 

 zijn zoons. Met Pinksteren 1910 is hij tentoongesteld te Yere en 

 hebben 2200 personen hem gezien. Daarna heeft Prof. van Bem- 

 melen het dier gekocht van van Beveren en hem laten schoonmaken 

 in Yere. Toen de vinvisch aangesneden werd, baanden de rottings- 

 gassen zich met zooveel geweld een uitweg, dat „men het gebrul 

 over heel Walcheren kon hooren" ! Aldus de Heer van Beveren. 

 Hij zelf en zijn 3' zoons hebben Sunier bij het prepareeren kranig 

 bijgestaan. Over het skelet straks meer. Eerst nog eenige bijzonder- 

 heden over de verschillende foto's. Ik bezit er 11 van, die alle 

 uitstekend zijn gelukt. Op het Zoölogisch Laboratorium te Gro- 

 ningen zijn ook verscheidene foto's en ook nog bij de familie van 

 Beveren te Yere. Op al die foto's zijn de gewone, voorkomende 

 organen enz. te zien, maar 3 opnamen zijn bijzonder leerrijk. De 

 baardenreeks n.l. is uitstekend opgenomen in zijn volle lengte, dus 

 van terzijde gezien, terwijl een andere opname de baarden van voren 

 gezien, van vlak bij, geeft. Nooit eerder zijn die baarden zoo goed 

 afgebeeld bij een Nederlandsen dier. De 3 de merkwaardige opname 

 betreft den uitgestulpten penis, waar vlak achter de beide „mammary 

 slits", met de rudimentaire tepels. 



