's RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 235 



Het skelet is te Groningen opgesteld in een apart zaaltje, dat te 

 klein is om het behoorlijk tot zijn recht te doen komen. De wervelkolom 

 is in eenige stukken verdeeld door dat gebrek aan ruimte en de 

 ribben staan langs de muren gerangschikt. De mediaan gehalveerde 

 schedel ligt in het midden. Het bekken ontbreekt, verder is het 

 skelet gaaf. De borstvin is als bij het exemplaar in Utrecht (1899) 

 '/o van het geheele dier. De baarden zijn helaas zeer verspreid. 

 Groningen heeft er eenige, een aantal heeft van Beveren behouden, 

 weer andere heeft Schippers, eigenaar van den Campveerschen toren 

 te Yere, terwijl nog enkele exemplaren zijn op het Erasmiaansch 

 Gymnasium te Rotterdam. Toen ik in Sept. 1915, dus ruim 5 jaar 

 na de ontleding van den vinvisch, de baarden in den Campveerschen 

 toren te Yere bekeek, kon ik nog duidelijk de bloedstrepen in de 

 papillen zien loopen. In het midden was die baard geel, en tegen 

 het licht gehouden, zag ik duidelijk die roode lijnen. Over dit geval 

 is geen bericht of beschrijving verschenen. Evenmin over het skelet. 

 Alleen van Oort, 1918, bl. 61, (49) noemt dit dier en deelt mede, 

 dat het skelet te Groningen is. Dank zij Prof. van Bemmelen uit 

 Groningen en de Heer van Beveren uit Vere, kon ik dit geval zoo 

 goed leeren kennen. 



N ü 162, 1911. Een in de Oostzee, nabij de Kleine Belt, verdwaald voor- 

 werp, dat door de Duitsche marine beschoten werd, zonder succes. 

 In de baai van Flensburg is het op een zandbank terecht gekomen 

 en daar heeft men een springpatroon in den bek laten ontploffen, 

 wat den dood van het dier veroorzaakte. Over het skelet wordt niets 

 gemeld. 



N° 171, 1914*. Door visschers dood gevonden. Mij werd 7 m. voor de 

 lengte opgegeven, terwijl van Oort (49) bl. 61, opgeeft, ongeveer 

 4 m. In kisten is het skelet naar Amsterdam, naar Artis, gegaan. 

 Yleesch en spek liet men liggen. 



N° 175, 1914. In „The Illustrated London News" van November 1914 

 heeft W. P. Pycraft, assistent van het British Museum, dit dier be- 

 schreven en afgebeeld. De vinvisch was doodelijk gewond door een 

 schot of door een mijn. In het abdomen was een groot gat. De 2 

 foto's zijn niet bijzonder scherp. Yoor het British Museum is er 

 niets van bewaard. 



N° 176, 1914*. Een geval dat mij nog versch in het geheugen ligt, en 

 dat van veel belang is. Het was de eerste van de zes vinvisschen, 

 die ik tot heden op ons strand bezocht. Dr. E. D. van Oort en ik 

 waren te Wissekerke, resp. den 13 deu en 15 den Nov. 1914. De vin- 

 visch was door een schot gedood. Een van de lendewervels was 



