238 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL VI. 



Mevrouw van Reenen- Yölter, te Bergen aan Zee. In het duinmu- 

 seum, verbonden aan genoemd park, bevinden zich ook enkele ba- 

 leinen van dit voorwerp. Naar beweerd wordt is de schedel van dit 

 dier te Zandvoort; ik heb nog niet kunnen uitvinden, waar precies. 

 Volgens opgave van den Heer Bryce, heeft dit dier nog 2000 liter 

 traan geleverd. In dit voorwerp zijn stukken van een 7'/ 2 cm. 

 granaat gevonden. Zie verder „de Levende Natuur" (2), bl. 429. 

 Ruim een half jaar na deze stranding zijn 2 groote reeksen van 

 baarden, nog in samenhang, opgevischt met een kor tusschen de 

 Haaks en Camperduin, in ±15 vaam water. Het grootste stuk, 

 1,75 m. lang, bestaat uit 172 aan elkaar zittende baarden, die een 

 zeer fraaie afloopende reeks vormen. De grootste baard is + 50 cm., 

 de kleinste ±10 cm. lang. Dr. Redeke te den Helder heeft dit 

 kostbare stuk naar Groningen, naar het Zoölogisch Museum, gezon- 

 den. Prof. van Bemmelen heeft er mij een zeer mooie foto van ge- 

 geven en in Dec '15 heb ik die baardenreeks te Groningen gezien. 

 Het tweede, aanmerkelijk kleinere, stuk is iets ten westen van de 

 vorige vindplaats opgehaald in het midden van Juni 1915. Het zijn 

 16 zwarte baarden aan elkaar, van 75 — 63 cm. lang en 17 cm. 

 breed. Dit stuk is nu in het Museum van het Zoölogisch Station 

 in den Helder. Nu is de vindplaats van deze 2 baardenreeksen een 

 eind noordwestelijk gelegen van Bergen aan Zee. Het voorwerp van 

 Castricum (n° 181), dat 1 Maart '15 strandde, had alle baarden nog 

 in den bek. Daarvan kunnen die 2 stukken dus niet zijn en alle 

 andere strandingsplaatsen liggen zooveel zuidelijker, dat ik geloof, 

 dat er wel redenen zijn om aan te nemen, dat die 2 baardenreeksen 

 behoorden aan het individu van Bergen aan Zee. Om en bij Bergen 

 zijn maar zeer weinig baarden aangespoeld, en dat komt dus wel 

 uit met bovengenoemde vondsten in zee. 

 N° 181, 1915*. Het is bijzonder te betreuren, dat de Directeur van 

 's Rijks Museum van Natuurlijke Historie te Leiden, veel te laat 

 bericht, en dan nog een onjuist bericht, van deze stranding heeft 

 gekregen. Daardoor is dit prachtexemplaar voor ons land verloren 

 gegaan. Den 3 den Maart 1915 heb ik, met Dr. van der Sleen uit 

 Haarlem, dit dier bezocht en vier dagen later nog eens. Die beide 

 bezoeken hebben mij in staat gesteld nog eenige belangrijke deelen 

 van het dier te redden. Dr. van der Sleen heeft 4 geslaagde foto's 

 kunnen nemen. Bovendien heeft de fotograaf P. Jonker uit Egmond 

 aan Zee, 3 zeer fraaie opnamen gemaakt. In onze verschillende ge- 

 ïllustreerde weekbladen heeft deze vinvisch afgebeeld gestaan. Zie 

 „Het Leven" van 9 Maart '15, n° 10; „Panorama" van 10 Maart 



