's RIJKS MUSEUM VAN NATUURLIJKE HISTORIE — LEIDEN. 241 



De afmetingen van den oogbol waren, loodrecht op elkaar, 11 bij 

 9 c.m. De oogholte mat 7,5 bij 4 c.m., waaruit ook weer de dikte 

 van de skiera blijkt. De lens is maar weinig grooter dan die van 

 Phocaena en komt overeen met die van het rund. De zeer breede 

 oogspieren (vergelijk Weber (12) bl. 564), en de oogzenuw, waren 

 goed bewaard gebleven. 



N° 186, 1916. Yan dit voorwerp heeft het British Museum te Londen, 

 een schets en één baard ontvangen. 



N° 187, 1916*. Dit geval betreft onze laatste Nederlandsche stranding. 

 Ik hoorde ervan door een mijner leerlingen en heb tweemaal dit 

 dier kunnen bezoeken. Het was de kleinste van de 6 vinvisschen, 

 die ik op onze kust zag. De kop was zeer zwaar geschonden en 

 aan de buikzij de was een groote snede te zien. Tevergeefs heeft 

 men geprobeerd dit dier te verbranden. Enkele deelen heb ik nog 

 kunnen redden, maar het meerendeel is blijven liggen. Baarden ont- 

 braken geheel. De linker borstvin, het linker jukbeen en een dwars- 

 doorsnede van een onderkaakstak heb ik meegenomen. In die vin 

 waren eenige kootjes doorgeschoten, zoodat ook dit dier een slacht- 

 offer van den oorlog was. De beide spuitgaten, 18 c.m. lang, heb 

 ik hier uitstekend kunnen zien. In „de Prins" van 22 Juli 1916 

 staat van dit voorwerp een foto. Een zeer goede opname heb ik 

 zelf laten maken, die ook in het Museum te Leiden is. De dwars- 

 doorsnede door den onderkaakstak, is 29 c.m. in omtrek. Van een 

 volwassen vinvisch is diezelfde omtrek 73 cm. In de dwarsdoor- 

 snede is de verdeeling van substantia spongiosa en compacta een 

 opmerking waard. Op twee plaatsen n.L, diametraal tegenover elkaar, 

 raakt de spongiosa aan den buitenomtrek van de doorsnede en is 

 daar dus het been zwak. Het overige deel van de doorsnede heeft 

 een overmaat van compakt beenweefsel. Het compakte weefsel ligt 

 dus niet als een gelijkmatig dikken ring om de spongiosa heen. 

 Ware dit het geval, dan zou het beenstuk heel wat sterker zijn ge- 

 weest. Nu kon ik een coupe van 4 c.m. dikte gemakkelijk midden- 

 doorbreken. Men zou nu kunnen zeggen, dat deze vinvisch een jong 

 dier was, en dat dus in volwassen toestand, het been wel steviger 

 zal zijn. Maar bij een dwarsdoorsnede van een rib van een vol- 

 wassen, zeer groot exemplaar (n° 178, 1914*, Hoek van Holland) 

 zag ik dezelfde, onsterke, verdeeling van compacta en spongiosa. 

 Ook nog bij 2 onderkaaksdoorsneden van Balaena mysticetm. Die 

 verdeeling schijnt dus meer voor te komen, hoe onsolide zij dan 

 ook wezen moge. Nu zal vermoedelijk dit nadeel in beenconstructie 

 wel weer opgeheven worden, geheel of ten deele, door den gebogen 



