152 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL II. 



XVII. — AANTEEKENINGEN OVER MEGACHIROPTERA 

 DOOR D r . P. A. DIETZ. — (MET 2 TEKSTFIGUREN.) 



Bij het doorzien der rijke verzameling Megachiroptera van het Rijks 

 Museum van Natuurlijke Historie te Leiden — waartoe ik door den Heer 

 Directeur dezer inrichting welwillend in de gelegenheid werd gesteld — 

 trokken enkele bijzonderheden mijn aandacht. Ofschoon het hier slechts 

 losse waarnemingen geldt, kan het zijn nut hebben deze te publiceeren; 

 ik geef ze echter slechts als aanvulling op enkele punten van het groote 

 werk van Knud Andersen: Catalogue of the Chiroptera in the Collection 

 of the British Museum, Sec. ed. Yol. I. 



a. Eidolon helvum Kerr en Eidolon dupreanum Schl. et Poll. 



De Afrikaansche (helvum) en de Madagascareensche soort (dupreanum) 

 van het geslacht Eidolon onderscheiden zich voornamelijk van elkander, door- 

 dat bij de laatste het craniale rostrum naar verhouding een weinig langer en 

 slanker is: de afstand van den voorrand der orbita tot het einde der 

 nasalia is bij E. dupreanum gelijk aan of iets grooter dan de lengte van 

 de rij tanden der bovenkaak, gerekend van hoektand tot laatste kies (m 2 ) ; 

 terwijl bij E. helvum deze afstand iets korter is dan de rij tanden. Boven- 

 dien is E. dupreanum een weinig grooter. 



Ik kan hier nog aan toevoegen, afgaande op het ter beschikking zijnde 

 materiaal, dat er een duidelijk verschil bestaat tusschen den vorm der 

 onderkaak van beide soorten, nl. van het deel van den achterrand, ge- 

 legen beneden den condylus. Zooals uit de beschouwing der bijgevoegde 

 lijnteekeningen blijkt, gaat bij E. dupreanum (A) deze rand bijna recht 



naar beneden, om vervolgens afgerond over te gaan in den benedenrand. 

 Bij E. helvum (B) daarentegen is het overeenkomstige randgedeelte sterk 

 ingebogen; de gevormde inham is bijna even groot als de tusschen 

 condylus en processus coronoideus gelegen bocht; dientengevolge is de 



