112 ZOOLOGISCHE MEDEDEELINGEN — DEEL V. 



XIII. - STUDIËN OVER INDO-AUSTRALISCHE LEPIDOPTERA IV. 

 BIJDRAGE TOT DE KENNIS DER HETEROCERA-FAUNA DER 

 OOST-INDISCHE KOLONIËN. 

 DOOR R. VAN EECKE. — (MET 22 TEKSTFIGUREN). 



Sinds het jaar 1910, waarin Snellen zijne laatste publicatie gaf over 

 eene Sumatraansche Zygaenide, is er in Nederlandsche tijdschriften al 

 zeer weinig verschenen over de Heter o eer a-fauna onzer Oost-Indische 

 koloniën. Ware Snellen blijven leven, zoo zou hij ongetwijfeld nog vele 

 beschrijvingen van nieuwe soorten gegeven hebben, gezien de blanco 

 naametiketten, die zelfs nu nog in zijne collectie en in die van Piepers 

 te vinden zijn. Nu deze verzamelingen met die van Heylaerts in 's Rijks 

 Museum van Natuurlijke Historie ondergebracht zijn en met de oorspron- 

 kelijke museum-collectie zijn samengevoegd en alles, met de aanwinsten 

 der laatste 10 jaren is gerangschikt, mag met de systematische bewer- 

 king van dit belangrijke materiaal niet langer getalmd worden. Onder 

 de aanwinsten verdient bovenal vermelding eene, weliswaar kleine, col- 

 lectie Heter oc era, welke door den heer Edw. Jacobson op Simaloer 

 en op Sumatra bijeengebracht werd. 



Dit omvangrijk materiaal bevat niet alleen een aantal onbekende vor- 

 men, doch geeft ook veel wetenswaardigs omtrent de geographische 

 distributie van verscheidene soorten over ons eilandengebied en omtrent 

 de synonymie van enkele, tot nog toe gescheiden, soorten. 



Zygaexidae. 



1. Cyclosia macularia violetta, subsp. nova. 



2 cTcT en en 1 9 van Sinabang op Simaloer, een eiland aan de N.W.- 

 kust van Sumatra; de beide cf cT werden door den heer Edw. Jacobson 

 in Februari 1913 en het 9 door den heer Harmsen op 30 Januari 1916 

 gevangen. De beide mannelijke vlinders vallen op door hun schitterend 

 violet op de bovenzijde der achtervleugels, die géén bruin-zwarten mar- 

 ginalen band vertoonen als bij de exemplaren van Nias (subsp. purpurea 

 Jord.) en bij die van Sumatra {macularia Ghiér.). Nog meer karakteristiek 

 is de onderzijde, die donker bruin gekleurd is met veel blauw, vooral op 

 de achter vleugels, waar deze kleur domineert. Op de onderzijde der voor- 

 vleugels is het blauw gelokaliseerd langs den buitenrand, langs de costa 

 en op de basis der vleugels. De vuil geelbruine circumcellulaire vlekjes 

 steken sterk af, evenals een klein vlekje in den tornus zulks doet. De 

 subapikale en de drie circumcellulaire vlekjes zijn sterk gereduceerd, 



