118 ZOOLOGISCHE MEDEDEELT N G EN — VEEL V. 



roode vlekken aan segment 3 van het abdomen mist en dat bovendien 

 den rooden band aan segment 4 dorsaal onderbroken vertoont. 



20. Euchromia walkeri Hamps. 



Behalve op Ternate komt deze soort ook voor op Halmaheira, Batjan 

 en Obi, van welke vindplaatsen het Museum 6 exemplaren bezit. 



Arctiidae. 

 Noli na e. 



21. Nola melanota javanica, subsp. nova. 



20 <ƒ<ƒ en Ç9 u it den Preanger (5000 vt.), Java. Blijkbaar kende 

 Snellen, uit wiens collectie de exemplaren afkomstig zijn, den soortnaam 

 niet. Toch had hij een 9 van N> melanota Hamps. uit Sikkim. Dit wijfje 

 heeft eene vleugelspanning van 21 mm., daarentegen een wijfje uit den 

 Preanger slechts van 17 mm. De mannetjes zijn nog iets kleiner en 

 hebben tevens spitsere vleugels. De kleur der vleugels is meer wit-grijs 

 dan bij het Sikkimsche voorwerp. Overigens komt de teekening zeer wel 

 overeen, ook met de afbeelding, welke Hampson van melanota geeft. 

 (Cat. Lep. Phal. Brit. Mus. II, p. 35, pi. XIX, fig. 3). Eenige van de 

 20 exemplaren vertoonen een bruinen band tusschen de antemediale en 

 mediale lijn; de postmediale lijn bestaat uit puntjes evenals bij melanota-type. 



22. Nola tripar allellinea, nov. spec, (tekstfig. 6). 



1 cT en 3 99 uit den Preanger (5000 vt.), W. Java, Sijthoff leg. 

 Het is misschien wel wenschelijk om hier goed te 

 doen uitkomen, dat javanica en tripar allellinea zonder 

 twijfel vertegenwoordigsters zijn van het genus, Nola 

 Leach. De aderen 7 en 8 zijn gesteeld; ader 9 ont- 

 breekt, terwijl ader 10 dicht bij de costa uit ader 8 

 ontspringt. 



Fi 6 De antennen van het mannetje zijn dubbel gekamd, 



met uitzondering van de toppen ; die van het wijfje zijn 

 ongekamd. De zuiger is goed ontwikkeld ; de (labiaal) 

 palpen zijn lang met een duidelijk ontwikkeld 3de Hd, beschubd en recht 

 naar voren gericht. De maxillair-palpen zijn zeer klein. Op het voorhoofd 

 bevindt zich een bosje schubben evenals aan de basis der antennen. De 

 tibiën zijn lang gespoord. 



De grondkleur is zilverachtig grijs-wit met bruingrijze vlekjes en 

 lijnen. De eerste helft der antennen, het voorhoofd, de kop en de patagia 

 met een deel van den thorax zijn helder glanzend wit. Het overige deel 



